Μούμπλε..

Αντικειμενικά δε μπορείς να κρίνεις εξαρχής έναν προορισμό από:
1) το όνομα
2) τον κόσμο
3) τα λεφτά

Γιατί το λέω τώρα αυτό.

Αμ πέρασα μια βδομάδα στην Αγ.Μαρίνα της Αίγινας.

Πώς? Δε πήγες Πάρο/Νάξο/Μύκονο??? Έλεος! Τι θα κάνεις στην Αίγινα? Θα βγαίνεις? Τι θα πίνεις? Παρέα? Δεν έχεις λεφτά ε?

Κοίτα να δεις μεγάλε κοσμοπολίτη κοσμογυρισμένε λεφτά και ευτυχή Έλληνα τουρίστα.. Ο προορισμός μιας εκδρομής καλοκαιρινής δε συνάδει απαραίτητα με το τι είναι ιν και με το ποιος είναι ο πιο χοτ προορισμός αυτή την εποχή στο Ελλαδιστάν.
Δε το πιασες ε?
Λέω πως για να κάνω διακοπές και να περάσω καλά δεν είναι απαραίτητο να πάω στη Μύκονο πχ για να πω ότι ''ξέρεις? πήγα Κυκλάδες ρε φίλε τα 'πινα όλη μέρα και ξεπατώθηκα στο χορό''.

Άλλωστε αν είχα λεφτά για ξόδεμα δε θα πήγαινα στο κλαμπόβιον νησί. Θα κανόνιζα ωραιότατα ένα 5ημερο στο Κάπρι της Ιταλίας ή στην Κων/πολη ή στη Βαρκελώνη και θα σάπιζα στις διακοπές.

Θυμάμαι η αντίδραση μιας γνωστής μου ήταν ανεπανάληπτη. Όταν ανακοίνωσα τον προορισμό το δέρμα της πήρε μια απόχρωση απαλού άσπρου και τα μάτια της σταμάτησαν να ανοιγοκλείνουν. Η κάτω σιαγόνας είχε παγώσει επιτρέποντας την είσοδο μιας μύγας στη στοματική της κοιλότητα.
Ναι την τρόμαξα... -.-

Ναι αμέ. Στην Αίγινα πήγα.
Όχι δεν έφαγα φυστίκια

Ίσως γιατί ήταν 6€ το κιλό. Δε πήγαινα σουπερμαρκετ καλυτερα..

Στην Αγ.Μαρίνα που λες.
Μπορώ να πω πως ναι ήταν εμπειρία να τρως στη μάπα το Τζιτζίκι 24 ώρες το 24ωρο αλλά δε βαριέσαι.
Αποτέλεσε εμπειρία το γενικότερο γιατί το περιβάλλον σε ενέπνεε για καλοκαίρι.
Καλά δε το συζητώ. Και γαμώ τις ζέστες. Όχι δε λέω πίπες. Έβραζε ο τόπος. Ένα αυγό να έριχνες στο δρόμο τσααααααακ ''όριστε τα αυγά μάτια σας'' είπε χαριτωμένα η σερβτόρα.

Η θάλασσα τολμώ να πω για Σαρωνικό μου άρεσε πολύ. Τίποτα φανταχτερό και ούτε 18€ η ξαπλώστρα κα η ομπρελα (βλ. Μύκονος)



Όχι ωραία ήταν ^^

Άλλωτε όπως είπα αποτέλεσε εμπειρία στον φούρνο ο διάλογος για την παραγγελία ενός γλυκού:

-Ωωωωω αυτό έχει σοκολάτα ε?
-Πως αμέ. Και τρούφα.
-Πω πω Τζιτζίκι θα το πάρω. Ένα τέτοιο παρακαλώ.
-Α θες έναν νέγρο λοιπόν.
-..παρντόν? Τι να θέλω?
-Έναν νέγρο. Το γλυκό.
-..γτφ

Ομολογώ πως υπό άλλες συνθήκες θα είχα αυτοκτονήσει σε έναν φούρνο ή το πολύ-πολυ να δεχόμουν τον μαύρο που θα βγάζανε από την αποθήκη με αλυσίδα και ταμπελίτσα ''πωλείται''.

Δε πάει καλά ο κόσμος...

Προφανώς δε θα έλειπαν οι κλασικές και αγαπημένες ταμπέλες όλων των Ελλήνων. Οι μορφές τους είναι αυτό που ψάχνει ο καθένας σε ένα νησί. Είναι το κοινό μυστικό.


Μάλιστα.. Αν έχει κλαματιζμό θα το προτιμήσω


Νταξ ρε φίλε. Νο ινφο. Στο σχολείο νο γραμματική όμως?

Τι έχουν?


Μάλιστα. Αυτό το μουσικό διάλειμμα ελπίζω να ήταν εύθυμο.

Τέλος όσο για την Αίγινα,την πόλη δε μπορώ να πω ότι ενθουσιαστηκα. Πολλές άσχημες μυρουδιές και γενικά δεν είχε τίποτα.


Ψηφίζω Αγ.Μαρίνα.

(όσοι ψήνεστε έχω και το κατάλληλο χοτελ :Ρ)