Ααααχ 2 μέρες πριν την Πρωτοχρονιά.

Ο κόσμος στους δρόμους και στα μαγαζιά για να ψωνίσει τα τελευταίας στιγμής για τα ρεβεγιόν που είναι καλεσμένοι αλλά και για τους δικούς τους ανθρώπους.

Εδώ που τα λέμε και εγώ άτομο της τελευταίας στιγμής είμαι και ήταν από τις τελευταίες ευκαιρίες για ψώνια και να τελειώσω τα οικογενειακά ψώνια.

Δόξα τω Θεώ και η φιλενάδα μου τα ίδια.

Αποφασίσαμε λοιπόν οι δικές σου να πάμε στον Καταναλωτικο/Πασαρέλα Βωμό του Αμαρουσίου (aka The Mall Athens). Τι σκατά, τόσα μαγαζιά έχει κάτι θα βρούμε.

Κανονίζουμε και συναντιόμαστε.

Και πάμε.

Και φτάνουμε.

Κόσμος? ΚΟΣΜΟΣ? Λαϊκό προσκύνημα το λέμε στο χωριό μου. Μιλάμε πολύ πράμα. Και φυσικά ασορτί αξεσουάρ τα παιδάκια. Είτε φορητά είτε σε καρότσια είτε αδέσποτα. Δεν είναι θέμα εκεί είναι.

Και ξεκινήσαμε.

Μπες-βγες καταλήξαμε στα εσωρουχάδικα του πολυκαταστήματος, (έχουμε φετιχ μαναμ τι να σε κάνω). Και χαζογελούσαμε και δοκιμάζαμε τα μαυροκόκκινα δαντελωτα και τις κορδέλες και τις καλτσοδετες ψαχνοντας σαν τις τρελες πως θα αφήσουμε σέκους τους δικούς μας.
Όμως δε γίνεται μια φάλαινα που ζυγίζει 40832 κιλα να επιλέγει το εσώρουχο που επέλεξα και να το ζητάει και η ίδια!
Και με θράσσος!
"Το έχετε σε λαρτζ?" Λες και το σαδομαζο εσώρουχο είναι για τραπεζομάντηλο!
Και με μπρίο και τσαχπινιά προχωράμε στο επόμενο.

Έλα όμως που έπρεπε να μπω στα ΖΑΡΑ για κάτι μπότες.
Και στο ταμείο ήσουν εσύ.
Ναι εσύ. Η κουμπαρομπεμπέκα.

Περίμενες στην ουρα με την κόρη σου/φίλη σου/ θύμα σου δε ξέρωκαιγωτι και μου φοράς αυτό το ανεκδιήγητο μπλουζί ξέφτι (τύπου Ανωτάτη Καλών Τεχνων-περιθώριο-καλλιτέχνις) με ένα κολάν τόσο τραβηγμένο που πώς δε σκίστηκε και καφέ μπότες ξεφτισμένες μπροστά. Αλλά οκ. Δε ξύπνησες καλά.
Το μαλλί? Ξανθό ντεκαπάζ κοντό πιασμένο μισά πάνω μισά κάτω. Τα πάνω όμως ήταν κοτσιδάκια. Ναι. Κοτσιδάκια που είχα εγώ στο δημοτικό (πλέον η φάση ξεπεράστηκε στη τρίτη δημοτικού).
Τα οποία τα έπιασες.
Γιατί ροζ μπαρμπι φουντωτό λαστιχάκι? Ότι τι δηλαδή? Κατάφερες με αυτή τη (Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ) επέμβαση στο υπέροχο ψεύτικο μαλλί σου να εισαι νεότερη?
Αμέ. Και σούργελο επίσης.

Κοίτα το σοκ ήταν μεγάλο.

Καθώς προχωράμε συνειδητοποιούμε ότι στο υπερκατάστημα το μπαναλ το κιτσαριο το τσουλέ και το οτιναναι βασίλευε εκεί πέρα.

Ναι χρυσή μου είσαι χοντρή. Ναι είσαι. Όση αυτοπεποίθηση και αν έχεις είσαι.
Γιατί να φοράς θεόστενο τζην σωλήνα?
Γιατί?
Γιατί αν φοράς τοπάκι με κοιλιά έξω?
Ρε κορίτσια είπαμε. Δε θέλετε να φαίνεστε φαλαινες αλλά με αυτά που κάνετε δυστυχώς είστε διπλάσιες. Κάλυψε το το ρημάδι αφού δε τπ ράβεις το στόμα.
Είπαμε αυτοπεποίθηση αλλά με μέτρο.

Μου κοψες την όρεξη να το ξέρεις. Σου κραταω μούτρα.

Αποφασίσαμε να πιούμε ένα ρημαδοκαφέ γιατί είχαν πονέσει τα ποδια μας από το πάνω κάτω και δοκιμαζε-βγάλε.

Ας κάτσουμε εδω έξω εξω.
Ωραία? Ωραία.
Αααααχ ξεκούρασις.
Και καθώς περιμένω το ζεστό μου καπούτσινο γίνεται η αποκάλυψις.

2 φίλες. Καρδιακές μάλλον. Φανατικές του B.F.F.E και "κάνω ότι κάνεις" και "μαζί στα δύσκολα". Εν προκειμένω "μαζί στη χωματερή". Αδύνατες δε λέω. ΑΛΛΑ.

Η μια ξανθό ντεκαπάζ με σκούφο ροζ. Τοπάκι ούτε προσεξα χρώμα. Φούστα κοντή. Αλλά κοντή. Εκεί που τελειώνει το κωλί? Ε λίγο πιο πάνω. Με ριγέ κάλτσες μέχρι το γόνατο φούξια/μαύρο/άσπρο και all-star με άσχετα κορδόνια. Και στο καπάκι φιόγκοι στο αθλητικο (ότι τι δηλαδη?)

Η διπλανή της κασκολ άσχετο με το σύνολο. Ασπρη φούστα η οποία ήταν τόσο κοντή που στο ορκίζομαι είδα το βρακί της. Κάλτσες λαχανί και αθλητικά αλλο χρώμα μεταξύ τους. Το θέμα είναι όμως ότι η κυτταρίτιδα καλή μου φίλη δεν είναι κάτι που πρέπει να είσαι περήφανη και να τη δείχνεις.
Ποιος σου είπε καταρχάς ότι έχεις το δικαίωμα να βιάζεις την αισθητική του κοσμού με το στυλ που υιοθέτησες "βαζωοτιναναιαποτηντουλαπα"?

Η ειρωνία ήταν ότι με το ρεύμα αέρα σηκωνόνουσαν τα φουστικά και με ναζάκι ντρεπόντουσαν "αχ καλέ η φούστα μου" συνοδεύεται με κίνηση "την τραβάω τόσο κάτω που είναι κάλτσα αλλά μέχρι να ξανασηκωθεί"

Δυστυχώς το σοκ ήταν αρκετά μεγάλο.

Στο δρόμο για την επιστροφή πέρασε και το τελειωτικό.
Η τελευταία μάλλον γκόθικ τύπισσα στην Αθήνα που ξέμεινε στα βόρεια προάστεια.

Βινύλ τοπ με σκισμένο καλσόν, μπότες τακουνάτες (τις οποίες δε τις πήγαινες καλά στο λέω) και τούλινη φουστίτσα τύπου "Black Swan" που σε κάθε βήμα τα χέρια σου της δίνανε άλλο αέρα. Αυτό του "φύσηξε και τη σηκωνώ αλλά είμαι πασαρέλα"

Ότι και αν πω θα είναι λίγο.
Συνεχίστε Ελληνίδες να ντύνεστε έτσι.
Ίσως φέρουμε τη νέα μόδα στο Ελλάδα.

"Περικοπές από ΔΝΤ αλλά εγώ παραμένω στιλάτη με ότι έμεινε στη ντουλάπα"

Χμ.

Καιρό ήθελα να γράψω για αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι γνωστό και κοινό. Το βλέπουμε κάθε μέρα γύρω μας. Στη βόλτα, στο καφέ, στη χέστρα, στο κλάμπ, στο σχολείο, στο φροντιστηρίο, στη σχολή κτλ κτλ κτλ.

Ναι παντού. Είναι αυτές οι φρικαλέες μπότες. Ναι αυτές. Αυτές που νομίζεις ότι λέω.



Ναι αυτές!

Γιατί ρε κορίτσια γιατι?

Πέραν του απαίσου σχήματος αυτής της μπότας όσο και Η ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΙΜΗ είναι λόγοι που πρέπει να σκέφτεστε πριν αγοράσετε (και εσεις) αυτές τις κοινότυπες και δεύτερες πλέον μπότες.

Γιατι είμαι τόσο κακιά?

Γιατί πολύ απλά βγήκε μια μόδα και ακολουθείτε όλες σαν καλά πρόβατα ακουμπώντας τα λεφτά του μπαμπάκα στα μαγαζιά προκειμένου να αγοράσετε αυτές τις μπότες και να νιώσετε ξεχωριστές. Ότι "ναι! αγόρασα και εγώ Ugg!".

Δε λέω και εγώ είμαι γυναικα και ψωνίζω παπούτσια αλλά είπαμε! Ως καταναλωτικά πρόβατα εσείς έχετε περάσει σε άλλο επίπεδο! Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ένας και να λεει ότι είναι φέτος της μόδας και να συρρέετε σαν Ιουδαίοι στην αγορά να πάρετε 3 ζευγάρια. ΓΤΦ πια.

Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω αλλά πλέον μου βγαίνει αβίαστα. Τι το ξεχωριστό έχει? Αυτή την μπότα την έχει η βάλει η Σάρα και η Μάρα μαζί με τα ξαδέρφια της. Έχουν φορεθεί τόσο πολύ που προσωπικά εγώ τις βλέπω σα χειμωνιάτικες σαγιονάρες και όχι κάτι ξεχωριστό.

Η πλάκα είναι πως η μόνιμη δικαιολογία είναι η εξής:

"Καλά ούτε και εμένα μου αρέσουν αλλά είναι ζεστές"

Πώς κατάλαβες ότι είναι ζεστες? Με μέχρι προσφάτως 20 βαθμούς στην Αθήνα και τις φοράς ναι όντως είναι ζεστές. Με τόση ζέστη πετάς και εσύ το fashion κομμάτι σου και μετά είναι λογικό το πόδι σου να ιδρώνει και να ζεσταίνεται με τη γούνα.
Κρυώνεις κοπέλα μου? Οι κάλτσες είναι στην αγορά πολύ πριν γεννηθείς εσύ.

Όχι όμως η δικαιολογία είναι ζεστές. Που να ζούσες και στη Σουηδία δηλαδή. Μπα ακόμα και στη Σουηδία μπανάλ θεωρούνται.

Βλέπεις όταν τα νέα fashion trends εμφανίζονται στην Ελλάδα έχουν πλέον απορριφθεί από τον υπόλοιπο πλανήτη.
Δες το σαν αποφάγια. Μόλις το χορτασουν οι άλλοι θα φάμε και εμείς ότι έμεινε.

Και προφανώς αυτά δε τα βγάζω από το μυαλό μου. Στο ταξίδι μου στο Λονδίνο οι μπότες αυτές εθεωρούντο δεύτερες και "λύση έκτακτης ανάγκης" για να βγεις από το σπίτι σου και να πας στο Starbucks για ένα Latte. Σαν παντόφλες πολυτελείας να σου δώκω να καταλάβεις.

Επιλέον όταν η Carrie Bradshaw και η Samantha Jones από το Sex and The City φορούσαν Ugg (6η σεζόν 5 τελευταία επεισοδια) εσυ φορούσες ακόμα ότι σου έπαιρνε η μαμά από το Ζάρα πριν κανει ο πατερούλης σου λεφτά στο χρηματιστήριο ξαφνικα.

Οπότε ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η μόδα είναι κάτι που προσαρμόζεις πάνως σου και όχι κάτι που ακολουθείς πιστά σαν σκυλάκι που κυνηγάει το κόκαλο.

Σήμερα η μουντάδα που μας προξένησαν οι απεργίες των ΜΜΜ αντικαστάθηκε με απρόσμενη χαρά.

Ναι.

Αλήθεια.

Ψώνισε.

Παντελόνι.

Που της κανει ωραίο κώλο ΚΑΙ γάμπες.

Μετά από ένα χρόνο.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟ PULL AND BEAR

Μαρινιώ μου. Ως γνήσια γυναίκα καταναλώτρια σε συγχαίρω και δημόσια. Μπράβο κοπέλα μου.


*η παρούσα ανάρτηση έγινε με την έγγραφη άδεια της αναφερόμενης κοπέλας*