Ααααχ 2 μέρες πριν την Πρωτοχρονιά.

Ο κόσμος στους δρόμους και στα μαγαζιά για να ψωνίσει τα τελευταίας στιγμής για τα ρεβεγιόν που είναι καλεσμένοι αλλά και για τους δικούς τους ανθρώπους.

Εδώ που τα λέμε και εγώ άτομο της τελευταίας στιγμής είμαι και ήταν από τις τελευταίες ευκαιρίες για ψώνια και να τελειώσω τα οικογενειακά ψώνια.

Δόξα τω Θεώ και η φιλενάδα μου τα ίδια.

Αποφασίσαμε λοιπόν οι δικές σου να πάμε στον Καταναλωτικο/Πασαρέλα Βωμό του Αμαρουσίου (aka The Mall Athens). Τι σκατά, τόσα μαγαζιά έχει κάτι θα βρούμε.

Κανονίζουμε και συναντιόμαστε.

Και πάμε.

Και φτάνουμε.

Κόσμος? ΚΟΣΜΟΣ? Λαϊκό προσκύνημα το λέμε στο χωριό μου. Μιλάμε πολύ πράμα. Και φυσικά ασορτί αξεσουάρ τα παιδάκια. Είτε φορητά είτε σε καρότσια είτε αδέσποτα. Δεν είναι θέμα εκεί είναι.

Και ξεκινήσαμε.

Μπες-βγες καταλήξαμε στα εσωρουχάδικα του πολυκαταστήματος, (έχουμε φετιχ μαναμ τι να σε κάνω). Και χαζογελούσαμε και δοκιμάζαμε τα μαυροκόκκινα δαντελωτα και τις κορδέλες και τις καλτσοδετες ψαχνοντας σαν τις τρελες πως θα αφήσουμε σέκους τους δικούς μας.
Όμως δε γίνεται μια φάλαινα που ζυγίζει 40832 κιλα να επιλέγει το εσώρουχο που επέλεξα και να το ζητάει και η ίδια!
Και με θράσσος!
"Το έχετε σε λαρτζ?" Λες και το σαδομαζο εσώρουχο είναι για τραπεζομάντηλο!
Και με μπρίο και τσαχπινιά προχωράμε στο επόμενο.

Έλα όμως που έπρεπε να μπω στα ΖΑΡΑ για κάτι μπότες.
Και στο ταμείο ήσουν εσύ.
Ναι εσύ. Η κουμπαρομπεμπέκα.

Περίμενες στην ουρα με την κόρη σου/φίλη σου/ θύμα σου δε ξέρωκαιγωτι και μου φοράς αυτό το ανεκδιήγητο μπλουζί ξέφτι (τύπου Ανωτάτη Καλών Τεχνων-περιθώριο-καλλιτέχνις) με ένα κολάν τόσο τραβηγμένο που πώς δε σκίστηκε και καφέ μπότες ξεφτισμένες μπροστά. Αλλά οκ. Δε ξύπνησες καλά.
Το μαλλί? Ξανθό ντεκαπάζ κοντό πιασμένο μισά πάνω μισά κάτω. Τα πάνω όμως ήταν κοτσιδάκια. Ναι. Κοτσιδάκια που είχα εγώ στο δημοτικό (πλέον η φάση ξεπεράστηκε στη τρίτη δημοτικού).
Τα οποία τα έπιασες.
Γιατί ροζ μπαρμπι φουντωτό λαστιχάκι? Ότι τι δηλαδή? Κατάφερες με αυτή τη (Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ) επέμβαση στο υπέροχο ψεύτικο μαλλί σου να εισαι νεότερη?
Αμέ. Και σούργελο επίσης.

Κοίτα το σοκ ήταν μεγάλο.

Καθώς προχωράμε συνειδητοποιούμε ότι στο υπερκατάστημα το μπαναλ το κιτσαριο το τσουλέ και το οτιναναι βασίλευε εκεί πέρα.

Ναι χρυσή μου είσαι χοντρή. Ναι είσαι. Όση αυτοπεποίθηση και αν έχεις είσαι.
Γιατί να φοράς θεόστενο τζην σωλήνα?
Γιατί?
Γιατί αν φοράς τοπάκι με κοιλιά έξω?
Ρε κορίτσια είπαμε. Δε θέλετε να φαίνεστε φαλαινες αλλά με αυτά που κάνετε δυστυχώς είστε διπλάσιες. Κάλυψε το το ρημάδι αφού δε τπ ράβεις το στόμα.
Είπαμε αυτοπεποίθηση αλλά με μέτρο.

Μου κοψες την όρεξη να το ξέρεις. Σου κραταω μούτρα.

Αποφασίσαμε να πιούμε ένα ρημαδοκαφέ γιατί είχαν πονέσει τα ποδια μας από το πάνω κάτω και δοκιμαζε-βγάλε.

Ας κάτσουμε εδω έξω εξω.
Ωραία? Ωραία.
Αααααχ ξεκούρασις.
Και καθώς περιμένω το ζεστό μου καπούτσινο γίνεται η αποκάλυψις.

2 φίλες. Καρδιακές μάλλον. Φανατικές του B.F.F.E και "κάνω ότι κάνεις" και "μαζί στα δύσκολα". Εν προκειμένω "μαζί στη χωματερή". Αδύνατες δε λέω. ΑΛΛΑ.

Η μια ξανθό ντεκαπάζ με σκούφο ροζ. Τοπάκι ούτε προσεξα χρώμα. Φούστα κοντή. Αλλά κοντή. Εκεί που τελειώνει το κωλί? Ε λίγο πιο πάνω. Με ριγέ κάλτσες μέχρι το γόνατο φούξια/μαύρο/άσπρο και all-star με άσχετα κορδόνια. Και στο καπάκι φιόγκοι στο αθλητικο (ότι τι δηλαδη?)

Η διπλανή της κασκολ άσχετο με το σύνολο. Ασπρη φούστα η οποία ήταν τόσο κοντή που στο ορκίζομαι είδα το βρακί της. Κάλτσες λαχανί και αθλητικά αλλο χρώμα μεταξύ τους. Το θέμα είναι όμως ότι η κυτταρίτιδα καλή μου φίλη δεν είναι κάτι που πρέπει να είσαι περήφανη και να τη δείχνεις.
Ποιος σου είπε καταρχάς ότι έχεις το δικαίωμα να βιάζεις την αισθητική του κοσμού με το στυλ που υιοθέτησες "βαζωοτιναναιαποτηντουλαπα"?

Η ειρωνία ήταν ότι με το ρεύμα αέρα σηκωνόνουσαν τα φουστικά και με ναζάκι ντρεπόντουσαν "αχ καλέ η φούστα μου" συνοδεύεται με κίνηση "την τραβάω τόσο κάτω που είναι κάλτσα αλλά μέχρι να ξανασηκωθεί"

Δυστυχώς το σοκ ήταν αρκετά μεγάλο.

Στο δρόμο για την επιστροφή πέρασε και το τελειωτικό.
Η τελευταία μάλλον γκόθικ τύπισσα στην Αθήνα που ξέμεινε στα βόρεια προάστεια.

Βινύλ τοπ με σκισμένο καλσόν, μπότες τακουνάτες (τις οποίες δε τις πήγαινες καλά στο λέω) και τούλινη φουστίτσα τύπου "Black Swan" που σε κάθε βήμα τα χέρια σου της δίνανε άλλο αέρα. Αυτό του "φύσηξε και τη σηκωνώ αλλά είμαι πασαρέλα"

Ότι και αν πω θα είναι λίγο.
Συνεχίστε Ελληνίδες να ντύνεστε έτσι.
Ίσως φέρουμε τη νέα μόδα στο Ελλάδα.

"Περικοπές από ΔΝΤ αλλά εγώ παραμένω στιλάτη με ότι έμεινε στη ντουλάπα"

Χμ.

Καιρό ήθελα να γράψω για αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι γνωστό και κοινό. Το βλέπουμε κάθε μέρα γύρω μας. Στη βόλτα, στο καφέ, στη χέστρα, στο κλάμπ, στο σχολείο, στο φροντιστηρίο, στη σχολή κτλ κτλ κτλ.

Ναι παντού. Είναι αυτές οι φρικαλέες μπότες. Ναι αυτές. Αυτές που νομίζεις ότι λέω.



Ναι αυτές!

Γιατί ρε κορίτσια γιατι?

Πέραν του απαίσου σχήματος αυτής της μπότας όσο και Η ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΙΜΗ είναι λόγοι που πρέπει να σκέφτεστε πριν αγοράσετε (και εσεις) αυτές τις κοινότυπες και δεύτερες πλέον μπότες.

Γιατι είμαι τόσο κακιά?

Γιατί πολύ απλά βγήκε μια μόδα και ακολουθείτε όλες σαν καλά πρόβατα ακουμπώντας τα λεφτά του μπαμπάκα στα μαγαζιά προκειμένου να αγοράσετε αυτές τις μπότες και να νιώσετε ξεχωριστές. Ότι "ναι! αγόρασα και εγώ Ugg!".

Δε λέω και εγώ είμαι γυναικα και ψωνίζω παπούτσια αλλά είπαμε! Ως καταναλωτικά πρόβατα εσείς έχετε περάσει σε άλλο επίπεδο! Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ένας και να λεει ότι είναι φέτος της μόδας και να συρρέετε σαν Ιουδαίοι στην αγορά να πάρετε 3 ζευγάρια. ΓΤΦ πια.

Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω αλλά πλέον μου βγαίνει αβίαστα. Τι το ξεχωριστό έχει? Αυτή την μπότα την έχει η βάλει η Σάρα και η Μάρα μαζί με τα ξαδέρφια της. Έχουν φορεθεί τόσο πολύ που προσωπικά εγώ τις βλέπω σα χειμωνιάτικες σαγιονάρες και όχι κάτι ξεχωριστό.

Η πλάκα είναι πως η μόνιμη δικαιολογία είναι η εξής:

"Καλά ούτε και εμένα μου αρέσουν αλλά είναι ζεστές"

Πώς κατάλαβες ότι είναι ζεστες? Με μέχρι προσφάτως 20 βαθμούς στην Αθήνα και τις φοράς ναι όντως είναι ζεστές. Με τόση ζέστη πετάς και εσύ το fashion κομμάτι σου και μετά είναι λογικό το πόδι σου να ιδρώνει και να ζεσταίνεται με τη γούνα.
Κρυώνεις κοπέλα μου? Οι κάλτσες είναι στην αγορά πολύ πριν γεννηθείς εσύ.

Όχι όμως η δικαιολογία είναι ζεστές. Που να ζούσες και στη Σουηδία δηλαδή. Μπα ακόμα και στη Σουηδία μπανάλ θεωρούνται.

Βλέπεις όταν τα νέα fashion trends εμφανίζονται στην Ελλάδα έχουν πλέον απορριφθεί από τον υπόλοιπο πλανήτη.
Δες το σαν αποφάγια. Μόλις το χορτασουν οι άλλοι θα φάμε και εμείς ότι έμεινε.

Και προφανώς αυτά δε τα βγάζω από το μυαλό μου. Στο ταξίδι μου στο Λονδίνο οι μπότες αυτές εθεωρούντο δεύτερες και "λύση έκτακτης ανάγκης" για να βγεις από το σπίτι σου και να πας στο Starbucks για ένα Latte. Σαν παντόφλες πολυτελείας να σου δώκω να καταλάβεις.

Επιλέον όταν η Carrie Bradshaw και η Samantha Jones από το Sex and The City φορούσαν Ugg (6η σεζόν 5 τελευταία επεισοδια) εσυ φορούσες ακόμα ότι σου έπαιρνε η μαμά από το Ζάρα πριν κανει ο πατερούλης σου λεφτά στο χρηματιστήριο ξαφνικα.

Οπότε ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η μόδα είναι κάτι που προσαρμόζεις πάνως σου και όχι κάτι που ακολουθείς πιστά σαν σκυλάκι που κυνηγάει το κόκαλο.

Σήμερα η μουντάδα που μας προξένησαν οι απεργίες των ΜΜΜ αντικαστάθηκε με απρόσμενη χαρά.

Ναι.

Αλήθεια.

Ψώνισε.

Παντελόνι.

Που της κανει ωραίο κώλο ΚΑΙ γάμπες.

Μετά από ένα χρόνο.

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟ PULL AND BEAR

Μαρινιώ μου. Ως γνήσια γυναίκα καταναλώτρια σε συγχαίρω και δημόσια. Μπράβο κοπέλα μου.


*η παρούσα ανάρτηση έγινε με την έγγραφη άδεια της αναφερόμενης κοπέλας*

Και όσο δε θέλω να βάζω ταμπέλες στον ελληνικό πληθυσμό τόσο δε κρατιέμαι.
Δε φταίω εγώ Πανάγαθε.
Αυτοί φταίνε.
Αυτοί που με προκαλούν.

Όχι εντάξει δεν πρόκειται για μεγάλη ταμπέλα η σημερινή ανάρτηση. Πρόκειται απλά για μια κοινωνική κριτική της καθημερινότητας.

Μα γιατί πράγμα μιλάω?

Για τις Ελληνίδες γυναίκες μάναμ. Και πιο συγκεκριμένα τις Ελληνίδες WANNABE fashion icons.

Ας μην είμαι τόσο κακιά.

Καταλαβαίνω νεόπλουτη κοπελιά μου ότι πρέπει να δείξεις με κάθε δυνατό τρόπο ότι έχεις λεφτά από τον μπαμπά ή το σύζυγο. Το ξέρω.
Η καθεμια μας αυτό θα έκανε.
Αλλά εφόσον δεν είμαι στη θέση σου θα παίξω μπάλα αλλιώς.

Ας πάμε από τα γενικά.

Είμαστε νομίζω αρκετοί familiar με γνωστού οίκο τσάντα. Δεν με πιανεις? Πάρε μια γεύση εδώ. Ειμαι σίγουρη πως θα τη θυμηθείς αμέσως.

Αυτή η τσάντα λοιπόν αφορούσε μια πρωτοκλασάτη και άπιαστη αγορά που ήταν το προνόμιο είχαν μόνο οι σεβαστές πλούσιες κυρίες της Ελλάδας-οι οποίες είναι πολύ λίγες- και -τονίζω- όχι προνόμιο κυριών που πλούτισαν στο ξεκάρφωτο από τα ρουσφέτια του αντρα τους ή τα ξαφνικά λεφτά του χρηματιστηρίου-πράγμα κουλό στη δεδομένη κατάσταση της χωρας-που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια στις διάφορες γωνιές της Αθήνας .
Η δεδομένη και κοινή πλέον τσάντα αυτή είναι κατ εξοχήν αντικειμενο φτηνής απομίμησης που το εξευτελίζουν χειρότερα με το να το αγοράζουν νομίζοντας πως έτσι θα γίνουν Γαλλίδες με ανώτερο στυλ.

Εδώ γελάω.

Σταματάω να γελάω.

Πάει στο διάολο. Μαζεύεις ενα μήνα και την αγοράζεις γιατί θες ένα ακριβό brand name στην γκαρνταρόμπα σου.

Ενα άλλο πράγμα που παρατηρώ συνεχως είναι το brand name από πάνω μέχρι κάτω.

Γιατί?

Το στυλάκι τσάντα Luis Vuitton,η ζώνη Burbbery, το τζην το Cavalli (Roberto) ξέρεις πόσο έχει ξεπέσει. Ειμαι σίγουρη ότι ξέρεις ότι δείχνει δευτεροκλασάτη γκόμενα που δεν έχει δικό της στυλ απλά κοπιάρει μαζικά την Vogue. Ειμαι σίγουρη αλλά απλά το προσπερνάς.
Εισαι τόσο σίγουρη ότι κάθε φορά που περνας μια καφετέρια σε θαυμάζουν όλες και ολοι.

Αλλά άσε με να σου ανοίξω τα μάτια σαν απεσταλμένη του Θεού.
Εκτός του ποσοστού 1-3% που δεν γνωρίζουν τις φίρμες σου και προσπαθούν να αναγνωρίσουν το υπόλοιπο απλά σε κοιτάει αδιαφορα.
Γιατί?
Γιατί το έχουν ξαναματαδεί.
Σο φακιν σιμπλ.

Αν θες να δείχνεις too much και να φωνάζεις από μακρυά ΦΙΡΜΑ πάω πάσο.
Αλλά παραδέξου το.
Δε θες μόνο αυτό.
Θες να αποδείξεις ότι και ΜΠΟΡΕΙΣ και το ΚΑΝΕΙΣ και ΝΟΜΙΖΕΙΣ πόσο fashion lover είσαι.

Το βρήκα? Ελα ρε πούστη μου ποια ειμαι.

Ας προχωρήσω στη νεόπλουτη ηλικίας 15-18 (μερικές φορές και παραπάνω ).

Γιαπ.
Υπάρχουν.
Τις βλέπετε παντού.
Δεν θέλω να φανώ πολύ κακιά.
Ου κάτσε.

Μπορώ όμως.

Ναις.

Που λες κυκλοφορώ αρκετά πλέον μπορώ να μπορώ να πω την άποψη. Και κυκλοφορώ και βλέπω κοριτσάκια γυμνασίου και λυκείου, σε τετραδες αλα Sex and the City κοπιάροντας ολοκληρωμένα ή σε δικές τους παραλλαγές συνολάκια της Vogue. Για να μην αναφέρω τις συζητήσεις περι σεξ/βαψιμο μαλλιών/γκομενος.

Γιατί ρε κορίτσια?

Γιατί?

Ένα πράγμα έχουμε περισσότερο από τις πιο ώριμες και αυτό είναι η φρεσκάδα και η απλότητα και πάτε και ντύνεστε σαν τριαντάρες μητέρες. Όχι γαμαν οι τριανταρες απλά σε 20αρα και κάτω δείχνει εντελώς μικρομεγαλίστικο. Δεν λεω μαλακίες. Είναι παντού.

Κοίταξε να δεις μικρή. Δεν έχω προηγούμενα με σένα ειδικά. Έχω με το πράμα που κουβαλάς στον εγκέφαλο σου και σε προπαγανδίζει σχετικά με σένα και την εικόνα σου.

Δε μπορώ να καταλάβω γιατί τέτοια λύσσα. Ναι ρε φίλε το παραδέχομαι και εγώ θεωρώ ότι πρέπει να έχω κάτι πιο ακριβό στη ντουλάπα μου ως "καλό" αλλά στο σχολείο δε έπαιρνα τσάντα Gucci και τα βιβλία στο χέρι μόνο και μόνο για να δείξω τη φίρμα. Μη το γελας. Το έχω δει και το έχω ζήσει :Ρ


Just..σταματήστε να ζείτε στην ψευδαίσθηση του ακριβού. Πλέον είναι κοινό.

Όπως διάβασα σε ένα υπέροχο άρθρο:

"Η Παριζιάνα πάντα φορά τα ρούχα της με απόλυτη φυσικότητα και τους απαγορεύει αυστηρά να τη φορέσουν εκείνα. Κι αντίθετα με ό,τι θα πίστευε εκείνος που δεν τις ξέρει, οι Γαλλίδες θεωρούν honte(!) - όπερ μεθερμηνευόμενο «ντροπή»- να κυκλοφορήσουν με κραυγαλέες ετικέτες στις κεντρικές boulevards. "

Ρίξτε μια ματιά να το δείτε όλο.

Είναι μην εκνευριστώ τελικά.
Όχι όχι για σοβαρά θέματα.

Γιατί σήμερα ρε γαμώτο να είναι η μέρα των ηλιθίων θα μου πει κανείς? Πραγματικά το πιστεύω ότι πρέπει να γίνει εθνική μέρα σήμερα.

Και είναι η μέρα σχεδίου στην Αθηνα. Και ξεκινάω η δικιά σου το ταξίδι του γολγοθά από το βουνό στη πόλη σα τη τρελή. Με τον καφέ στο χέρι κάθομαι στο τρένο ταλαντευόμενη ανάμεσα στην υπερκόπωση και τον ύπνο, με δυνατό μπ3 και νεύρα κρόσια. Τα νεύρα κρόσια προέκυψαν από την αδύνατη αλλαγή ενός τζην που ψώνισα αλλά το νούμερο ήταν μεγάλο και πήγα για μικρότερο και πήρα Όρχι (κοπιραιτεντ μπαι Ερεβιέραξ).

Και κάθομαι σαν ζόμπι στο τρένο και να σου μπαίνει ένας έγχρωμος. Άκουγε μουσική κρατούσε εισητήριο και ήταν στην κοσμάρα του. Έλα όμως που ένα βαγόνι τον κοιτάγε λες και είχε λέπρα. Ναι. Κάτι γιαγιάδες μάζευαν στα χέρια τους τις τσάντες τους, μια μαμά πήρε αγκαλιά το παιδί της και γενικά σαν την άμπωτη αποτραβήχτηκαν όλοι.

Δε λέω τίποτα γιατί είναι πρωί. Θέλω το χρόνο μου μέχρι να δράσει ο καφές ρε παιδί μου και συνελθω. Ζομπι καθως είμαι φτάνω Ανω Πατήσια. Τι ωραία τι καλά πρωί ήλιος λιακάδα πάω για τρόλλευ να με αφήσει Πλατεία Αμερικής. Πάω στη στάση και ΚΩΛΟΦΑΡΔΙΑ αμέσως τα 2 τρόλλευ που θέλω. Εννοείται πως διαλέγουμε το πιο αδείο. Μπουκάρω μέσα λοιπόν βρίσκω και θεση (τσεκάρω μη σκασει μυτη γιαγια που την έχει αναγκη γιατί όπως και να το κάνουμε μια ευγενεια την έχουμε που να μην την είχαμε) και στρώνομαι στη θέση.

Και σαπίζω εκει πέρα σα Βούδας. Ετοιμόρροπη καθώς είμαι φτάνει η στάση μου οπότε άντε να σηκωθούμε ρε φίλε. Σηκώνομαι ωραία και καλά και καθώς στέκομαι στο διαδρομο ακούω έναν σε μεγάλη ηλικία να λέει:

"..κωλοαραπάδες.."

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ.

Γυρίζω να δω. Και βλεπω μια τετράδα ηλικιωμένων και γενικά μεστών ανθρώπων να μιλάνε δυνατά και να σχολιάζουν εναν εγχρωμο και ενα πακιστανο μπροστά μου. Δυνατά. Να τους ακούει όλο το τρόλλευ. Μιλάμε έφαγα και γαμώ τις φρίκες. Τον ρωτάω:

-Υπάρχει λόγος που φωναζετε έτσι προσβλητικά για τους ανθρωπους μπροστά μου? (τα παιδιά μπροστά το πιάσαν το νόημα και κατέβηκαν στην άλλη στάση, και εγώ αυτό θα έκανα βασικα)

Με κοιτάνε όλοι μαζί και με αγνοούν. Επιμένω.

-Ξερετε με όλο το σεβασμό αλλά δεν είστε οι εκλεκτοί κανενός Θεού. Θα έπρεπε να είστε πιο ευγενικοί και πιο διαλλακτικοί. Κριμα που αποτελείτε το μεγαλύτερο ποσοστό της Αθήνας. Δε θα γλυτώσουμε ποτέ από τις απόψεις σας.

..είπε η Κότα και κατέβηκε συνάμενη κουνάμενη. Παίζει να μην κατάλαβαν καν τι είπα αλλά δεν άντεξα. Θα έσκαγα άμα δε τους έλεγα κάτι.

Πάω στο φροντ βρίσκω τη φίλη μου και πάμε Πειραιώς για την ΑΣΚΤ που είχε έκθεση με τα εργα αυτών που περασανε. Έφαγα 3η φρίκη. Σιχάθηκα τη ζωή μου εκει μεσα. ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ Η ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ? ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΥΡΔΕΛΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΚΤ????? Μιλάμε άλλαξα εντελώς οπτική γωνία. Τεσπα δεν ειναι της παρουσης -.-

Και ξεκινάω να γυρίσω. Μετρό Κεραμεικός Δουκίσσης προαστιακος τρενο. Τσακ 4ο χτύπημα.
Παρέα γερμανων μικρών παιδιών όχι μεγαλύτερα από 15 γύρισαν απο ταξίδι (πολύ βαλίτσα) και είμαστε πατείς με πατώ σε στο τρενο. Πίσω από την παρέα οι μάγκες οι Έλληνες. Να τους βρίζουν με το χειρότερο τρόπο εκμεταλλευόμενοι την μη γνωση της ελληνικης γλωσσας.

Εκει χτύπησα κόκκινο. Εκνευρίστηκα τόσο πολύ που δε μπορούσα να βρίσω απλά κατέβηκα αμίλητη και με το που τους βλέπω μπροστά μου φωνάζω "αντε στο διάολο και εσεις μαλάκες" και έφυγα με τετοια ταχύτητα και νεύρα που πρόλαβα ακόμα και το λεωφορείο μου.

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΠΑΠΑΡΑ ΕΛΛΗΝΑ? ΓΙΑΤΙ?
Ποιοι νομίζουμε πως είμαστε? Χέζουμε μήπως χρυσό και δε το ξέρω? Ή το νοητικό μας επίπεδο είναι ανωτερο όλων.

Ρε άντε γαμηθείτε. Μπουρδελοχωρα και μπανανια ειμαστε. Θα φάμε καμια ατομικη βομβα στο μελλον και θα αναρωτιομαστε και γιατι. Μαλακες είμασταν και μαλάκες θα μείνουμε.

Μούμπλε..

Αντικειμενικά δε μπορείς να κρίνεις εξαρχής έναν προορισμό από:
1) το όνομα
2) τον κόσμο
3) τα λεφτά

Γιατί το λέω τώρα αυτό.

Αμ πέρασα μια βδομάδα στην Αγ.Μαρίνα της Αίγινας.

Πώς? Δε πήγες Πάρο/Νάξο/Μύκονο??? Έλεος! Τι θα κάνεις στην Αίγινα? Θα βγαίνεις? Τι θα πίνεις? Παρέα? Δεν έχεις λεφτά ε?

Κοίτα να δεις μεγάλε κοσμοπολίτη κοσμογυρισμένε λεφτά και ευτυχή Έλληνα τουρίστα.. Ο προορισμός μιας εκδρομής καλοκαιρινής δε συνάδει απαραίτητα με το τι είναι ιν και με το ποιος είναι ο πιο χοτ προορισμός αυτή την εποχή στο Ελλαδιστάν.
Δε το πιασες ε?
Λέω πως για να κάνω διακοπές και να περάσω καλά δεν είναι απαραίτητο να πάω στη Μύκονο πχ για να πω ότι ''ξέρεις? πήγα Κυκλάδες ρε φίλε τα 'πινα όλη μέρα και ξεπατώθηκα στο χορό''.

Άλλωστε αν είχα λεφτά για ξόδεμα δε θα πήγαινα στο κλαμπόβιον νησί. Θα κανόνιζα ωραιότατα ένα 5ημερο στο Κάπρι της Ιταλίας ή στην Κων/πολη ή στη Βαρκελώνη και θα σάπιζα στις διακοπές.

Θυμάμαι η αντίδραση μιας γνωστής μου ήταν ανεπανάληπτη. Όταν ανακοίνωσα τον προορισμό το δέρμα της πήρε μια απόχρωση απαλού άσπρου και τα μάτια της σταμάτησαν να ανοιγοκλείνουν. Η κάτω σιαγόνας είχε παγώσει επιτρέποντας την είσοδο μιας μύγας στη στοματική της κοιλότητα.
Ναι την τρόμαξα... -.-

Ναι αμέ. Στην Αίγινα πήγα.
Όχι δεν έφαγα φυστίκια

Ίσως γιατί ήταν 6€ το κιλό. Δε πήγαινα σουπερμαρκετ καλυτερα..

Στην Αγ.Μαρίνα που λες.
Μπορώ να πω πως ναι ήταν εμπειρία να τρως στη μάπα το Τζιτζίκι 24 ώρες το 24ωρο αλλά δε βαριέσαι.
Αποτέλεσε εμπειρία το γενικότερο γιατί το περιβάλλον σε ενέπνεε για καλοκαίρι.
Καλά δε το συζητώ. Και γαμώ τις ζέστες. Όχι δε λέω πίπες. Έβραζε ο τόπος. Ένα αυγό να έριχνες στο δρόμο τσααααααακ ''όριστε τα αυγά μάτια σας'' είπε χαριτωμένα η σερβτόρα.

Η θάλασσα τολμώ να πω για Σαρωνικό μου άρεσε πολύ. Τίποτα φανταχτερό και ούτε 18€ η ξαπλώστρα κα η ομπρελα (βλ. Μύκονος)



Όχι ωραία ήταν ^^

Άλλωτε όπως είπα αποτέλεσε εμπειρία στον φούρνο ο διάλογος για την παραγγελία ενός γλυκού:

-Ωωωωω αυτό έχει σοκολάτα ε?
-Πως αμέ. Και τρούφα.
-Πω πω Τζιτζίκι θα το πάρω. Ένα τέτοιο παρακαλώ.
-Α θες έναν νέγρο λοιπόν.
-..παρντόν? Τι να θέλω?
-Έναν νέγρο. Το γλυκό.
-..γτφ

Ομολογώ πως υπό άλλες συνθήκες θα είχα αυτοκτονήσει σε έναν φούρνο ή το πολύ-πολυ να δεχόμουν τον μαύρο που θα βγάζανε από την αποθήκη με αλυσίδα και ταμπελίτσα ''πωλείται''.

Δε πάει καλά ο κόσμος...

Προφανώς δε θα έλειπαν οι κλασικές και αγαπημένες ταμπέλες όλων των Ελλήνων. Οι μορφές τους είναι αυτό που ψάχνει ο καθένας σε ένα νησί. Είναι το κοινό μυστικό.


Μάλιστα.. Αν έχει κλαματιζμό θα το προτιμήσω


Νταξ ρε φίλε. Νο ινφο. Στο σχολείο νο γραμματική όμως?

Τι έχουν?


Μάλιστα. Αυτό το μουσικό διάλειμμα ελπίζω να ήταν εύθυμο.

Τέλος όσο για την Αίγινα,την πόλη δε μπορώ να πω ότι ενθουσιαστηκα. Πολλές άσχημες μυρουδιές και γενικά δεν είχε τίποτα.


Ψηφίζω Αγ.Μαρίνα.

(όσοι ψήνεστε έχω και το κατάλληλο χοτελ :Ρ)

Μέσα σε αυτόν τον οίστρο μίσους προς τον ΕΘΕΛ δε θα μπορούσα να παρακάμψω τους Υπέρτατους Κανόνες Συμεριφοράς Επιβατών σε Αστικά Λεωφορεία της Αττικής τους οποίους πήρε το μάτι μου ένα φεγγάρι σε μια μετακίνηση μου προς την πρωτεύσουσα.

Αϊντέεεεεε... Τώρα με την οικονομική κρίση οι δημόσιες υπηρεσίες παθαίνουν εγκεφαλικό. Το βλέπω εγώ. Το δείχνουν. Ε μα είναι δυνατόν ρε φίλε να μετακινούμαι κάθε μέρα και να μου κοτσάρεις τις 10+9 Αστικές Εντολές στα μούτρα μου?
Από τις 10+9 Αστικές Εντολές ξεχωρίζουν οι:

[''Οι χρήστες Μέσων Μαζικής Μεταφοράς υποχρεούνται:'' ]

Να μην κάνουν πολιτική, θρησκευτική ή οποιουδήποτε άλλου τύπου προπαγάνδα.
(Πολύ συχνό φαινόμενο. Τι να σου πω. Όποιος θέλει να αποβλακώσει στα αστικά θα πάει)

Να μη παρακωλύουν την κίνηση των επιβατών στους σταθμούς και στα οχήματα.
(Αυτό είναι μια αντίφαση. Οι ίδιοι οι επίβατες να μην εμποδίζουν τους εαυτούς τους να περάσουν?)

Να μη φέρουν σακίδια στους ώμους.
(Σωστά. Μαθητές γυναίκες επιχειρηματίες και γιαγιάδες καθώς επιβιβάζεστε αφήστε τα πράγματα σας έξω. )

Να μη χρησιμοποιούν μουσικά όργανα.
(Ε βέβαια. Τι το πέρασες το αστικό? Αμέρικαν μπάρ?)

Να μην εμποδίζουν το προσωπικό των συγκοινωνιακών φορέων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.(Δηλαδή απαγορεύεται να ρωτήσω τον οδηγό για μια στάση? Και όσο για τους ελεγκτές trust me όσο το δυνατόν αποφεύγουμε να τους μιλάμε πόσο μάλλον να τους καθυστερήσουμε)


Εντάξει. Το καταλαβαίνω.
Εμείς οι Έλληνες τους έχουμε ανάγκη τους κανόνες.
Αλλά μαν του μαν τώρα.
Πραγματικά πιστεύεις ότι όοοοοοοοολα αυτά θα τηρηθούν? Ειλικρινά πες μου.


Εν τω μεταξύ είναι τόσο κουφά όλα. Πραγματικά. Λες και όταν μπαίνω στο αστικό η έννοια μου είναι πως να πρήξω τους γύρω μου, τον οδηγό, τον ελεγκτή και να παιζω μουσική να επαιτώ και βάλε.

Κοίτα έκει να έχεις πιο συχνά δρομολόγια, πιο ανθρώπινα λεωφορεία και πιο φτηνά εισιτήρια και το συζητάμε για τα όργανα και τα υπόλοιπα.

Ξέρεις ποια είναι η πλάκα? Ότι κανένας και πότε δε πρόκειται να τσεκάρει όλους αυτούς τους κανόνες. Δε θα κάνει παρατήρηση σε μια γυναίκα γιατί ''φέρει σακίδιο'' δε θα πάει στο τμημα τον μαύρο που ''εμπορεύεται αγαθά χωρίς άδεια'' ούτε πρόκειται να μαζέψει τους ''ρύπους'' των επιβατών.

Έλα τώρα -.-

Και ναι.
Τώρα ξύπνησα.
Είναι το πρώτο Σάββατο μετά από χρόνια που ξύπνησα μετά τις 12.
Κάθε Σάββατο μου κάτι είχε και σηκωνόμουν απο τις 8.

Τέρμα αυτά.

Τέρμα και οι Πανελλήνιες.
Νταξ δεν πιστεύω ότι έχω πιάσει κώλους γιατί έκανα κάτι χαζομάρες όλες δικές μου. Δε βαριέσαι.. Έκανα τη προσπάθεια μου και θα δούμε.
Βρήκα και τη σχολή που θέλω και βρήκα και τι άλλο θα κάνω και και και..

Του πούστη πλέον. Θα έχει κάποιο νόημα η καθημερινότητα μου εκτός από το φροντιστήριο-σπίτι. Τέλεια τέλεια τέλεια.

Χμμμ...Ενδοσχολικές τωρα ε? Θα γελάσουμε. Πραγματικά θα γελάσουμε :Ρ

Ρε γαμώ μετη δήλωση κινητού! Ρε θα την κάνω όταν θέλω μη μου τα πρήζετε! Πω πω 6 μήνυμα σε 8 μέρες. Έλεος -.-

Αιντε να πάω και καμια θαλασσα. ΑΝΤΕ ΓΑΜΩ.


ΤΕΛΟΣ ΓΑΜΩ.

Καλή επιτύχια σε κάθε κατακαημένο μαθητή της Γ' Λυκείου που σε λιγότερο απο 10 ώρες δίνει το πρώτο εξεταζόμενο πανελλαδικώς μάθημα.

Άντε ρε,καλή μας επιτυχία.


(ας το πιστέψω και εγώ τώρα..)

Χμμμ σήμερα τελείωσα σχετικά νωρίς το μάθημα. Πήρα μια φίλη μου και αναζητήσαμε το βάσανο του κάθε ανθρώπου που δεν έχει το προνόμιο του αυτκινήτου, λεωφορείο δηλαδις..Ή καλύτερα το ''μιαρό μέσο'' μιας και κανένας δεν καταδέχεται να τα χρησιμοποιεί πέραν:

-Γριες που πλέον η όραση τους περιορίζεται σε ότι βρίσκεται σε απσταση 5 εκ από τα θολωμένα μάτια τους.
-Εργατιά, φτώχεια καταραμένη και άτιμη κενωνία όλα μαζί.
-Μαθητές εφήβους φοιητές νέους κα αιώνιους

(πάντα κάνουμε λογον για πλειοψηφία..Δεν θα δεις επιχειρηματία εργαζόμενο κτλ.. Τέσπααα)

Η στάση ήταν γεμάτη,περιμέναμε υπομονετικά σαν λάμα έτοιμα να ανέβουν τις Άνδεις φορτωμένα εφόδια. Μαζί μας και μια γιαγιά.

Χαχαχαχα ήταν μια συμπαθητική φιγούρα η οποία με ρώτησε σχετικά με τις ώρες. Σιγά μην ήξερα. Μάζεψα όλο το σαβουαρ βιβρ που διαθέτω και απάντησα πεταρίζοντας: ''Λυπάμαι,και εμείς μόλις ήρθαμε,αν και δε νομίζω να καθυστερήσει''

Μετά από λίγο (δε ζήταγα καλύτερα κανά τζόκερ) σκάει μύτη το αστικον. Θα πηγαίναμε ως τα μισά και μετά θα παίρναμε το δικό μας.

Μπαίνουμε μέσα. Φίσκα η κονσέρβα. Ιδρωτίλα και μπόχα σε συνδυασμό με φτηνιάρικες κολώνιες των βλαχαντερών γυναικών. Ανέβαινει και η γιαγιάκα με τα πολλά.

Σταθήκαμε πίσω από την τετράδα και παρατηρούσαμε.

Ούτε ένας. Ούτε ένας δε φιλοτιμήθηκε να προσφέρει τη θέση του στη γιαγιά. Και ας την έβλεπαν με σακούλες. Και ας έβλεπαν πόσο πάλευε να κρατηθεί στο κάθε φρένο.

Η τετράδα για ''Τα ατομα χρήζοντα βοήθειας'' είχε καταλυφθει από 4 βόδια.

4 γυναίκες,που λίγο γλαύκωμα να είχες τις περνούσες άνετα για ένα κοπάδι μουρόχαβλων αγελάδων ντυμένες σαν ερμινες. Είχαν στρογγυλοκαθήσει και δεν νιώθανε ακόμα και βόμβα να ρίχναμε.
Χαζογελούσαν η μία στην άλλη με τα φιρμάτα γυαλιά ηλίου και το ότι θα πανε για ψώνια.

Και τότε σκέφτηκα δυνατά: ''Κανένας δεν θέλει να ξεβολευτεί για να κάτσει κάποιος που πραγματικά το έχει ανάγκη.''

Η φίλη μου με κοίταξε σαστισμένη. Εγώ συνέχισα: ''Κανείς. Ούτε καν οι 4 καλοανθρεμμένες κορασίδες δεν κάνουν τον κώλο τους πιο κει να κάτσει''

Σε κάποια στιγμη μια κοπέλα πίσω πίσω σηκώθηκε και προσέφερε θέση. Δε ξέρω αν με άκουσε. Το βλέμμα της γιαγιάκας ήταν γεμάτο ευγνωμοσύνη για την θέση.

Οι αγελάδες ογικά έκαναν τους τουρίστες.

Η στάση μας ήταν η επόμενη.

Το παγερό τους βλέμμα το ένιωσα λίγο πριν βγω.

Μα πώς τόλμησα να θίξω τις αφεντιές τους? Πού νομίζω πως είμαι?

Ελλάδα αγάπη μου..Ελλάδα.

Χμμμ..

Ναι η Κότα δεν είναι φαν των παιδιών.

Τα χτεσινά όμως της αλλάζουν τη γνώμη.
Όχι δεν είναι γεννημένη μάνα. Το γεγονός όμως ότι ένα μικρό και αθώο (και το πιο κουλο?)αγέννητο πλάσμα τη πλήρωσε για τον κάθε μαλάκα που τρέχει και πετάει ότι του έρθει μόνο και μονο για να δείξει ''επανάσταση'' της γυρίζουν τα νεύρα.

Μικρό και αγέννητο παιδί δεν γεννήθηκες για να δεις τα σκατά μας. Δε γεννήθηκες για να δεις πόσο μαλάκες είμαστε. Δεν βλέπεις πώς τα προβλήματα μας επισκιάζονται από μαλακίες. Δεν θα δεις τίποτα. Ίσως όλο αυτό να είναι ένας πόλεμος. Ίσως εσύ να αποτελείς το θύμα αυτού το πολέμου. Αλλά δεν έχουμε πόλεμο. Δεν έχουμε τίποτα τέτοιο.

Τότε?

Ερωτήματα πολλά.

Αρχομανείς έλληνες ενωθείτε. Για όλους μας. Για εμάς τα παιδιά. Για το μέλλον. Δείτε πέραν του εαυτούλη σας.

Χαζουπάλληλοι του δημοσίου συνέλθετε. Ανοίχτε τα μάτια σας.
Εργαζόμενοι αγωνιστείτε. Για σας.

Αναρχοσκατόπαιδα άντε στη μάνα σας να σας κάνει κανα φαι. Δεν εχετε δύναμη. Δεν έχετε εξουσία. Δεν έχετε αρχίδια. Δεν έχετε τίποτα. Σας οικτήρω.



Πολιτικοί της Ελλάδας...Άντα γαμηθείτε. Απλά και ωραία.


Φτου μας.

ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΙ!

Απουσία συγγραφής κάποιου χρονικού διαστήματος λόγω έργων.

Η εικόνα μας θα αλλάξει εντελώς και δόξα τω θεώ τέτοια καταθλιψη δε θα ξαναδειτε.

Επιπλέον ορισμένες αναρτήσεις θα παρουν πουλο οποτε νταξ. Χεστηκατεεεε^^

Αυτά για τώρα καφροι συμβλογητες


Ευχαριστω.

Γαμώτη μου!

Πω ξύπνησα με κάτι νεύρα και ένα ψυχοπλάκωμα άλλο πράμα. Απαπα...

Άργησα κιόλας.
Έχασα το λεωφορείο.
Έτρεχα μες το ψωλόκρυο.
Έγραφα.

Άντε στο διάλο πια!

Γαμημένη μέρα!

Και δε τελειώνει! Έχω μάθημα! Διάβασμα! Σκατά γενικά!

Πω ρε φίλε δεν τους αντέχω άλλο!

Πλάκα με κάνεις?

Metallica-Megadeth-Anthrax-Slayer ολ τουγκέδερ?

Αιματηρές οικονομίες για να μαζέψουμε 100€ γιατί τη προθεσμία των 85€ δεν τη προλαβαίνομεν.

ΟΡΓΑΣΜΟΣ ΡΕ!!!

.... να γεμίσω το μεγάλο μπλόκ με ζωγραφιές
.... να βρω μια μαύρη τουλίπα και να τη χαζεύω
.... να φορέσω κιμονό μεγαλό και εντυπωσιακό
.... να ξενυχτάω και να χορεύω μέχρι να βαρεθώ
.... να βλέπω παιδικά κάθε πρωι με σοκολατούχο γάλα (ω ναιιιι )
.... να πίνω χωρίς όριο και χωρίς ερωτήσεις
.... να γίνομαι ρεζίλι παντού με την παρέα μου και να μην με νοιάζει
.... να συνεχίσω την ιππάσια με το δικό μου άλογο μαύροοοοο^^
.... να δείρω μερικούς (εχω και εδω λίστα)
.... να αγοράσω λάμα και να μου μεταφέρει τα βιβλία
.... να κάνω ταξίδια
.... να τρωω τα πάντα και να μην κοιταω ζυγαρια (γαμω την κοινωνια μου γαμω)
.... να ακούω δυνατά μουσική ώσπου να κουφαθώ
.... να κοιμηθω ήρεμα και ωραια

http://www.youtube.com/watch?v=0sbQ0hqH9ZU&feature=related

(δεν εχω τελειωσει...)

Χριστέ μου πώς έχω μπλέξει έτσι???

Γκρρρρρρρρρρ......... Τα νεύρα μου κρόσια....

Θα σκότωνα για 2η μπύρα αλλά οκ.

Δηλαδή μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Και ρε πούστη να σε τραβάνε και τα 2? Μόνο σε εμένα προφανώς -.-

Ηρεμα ήρεμα ήρεμα.

Fade To Black-Metallica

Life it seems, will fade away
Drifting further every day
Getting lost within myself
Nothing matters no one else
I have lost the will to live
Simply nothing more to give
There is nothing more for me
Need the end to set me free

Things not what they used to be
Missing one inside of me
Deathly lost, this Can t be real
Cannot stand this hell I feel
Emptiness is filling me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me, but now he 's gone

No one but me can save myself, but it's too late
Now, I can't think, think why I should even try
Yesterday seems as though it never existed
Death Greets me warm, now I will just say goodbye

Θέλω να καταγγείλω τις ηλικιωμένες γυναίκες που κυκλοφορούν ξαμόλητες στους δρόμους βασανίζοντας μας! (Κοινώς κωλόγριες αλλά δεν το θίγω δεν το θίγω -.-)

Όταν λέω ξαμόλητες ναι,εννοώ χωρίς λουρί,χωρίς τσιπάκι,χωρίς τίποτα! Εκτός να είμαι πια τόσο γκαντέμω που τα παθαίνω όλα εγώ και πετυχαίνω τις πυραυλοκίνητες...

Μια ωραία πρωία στο αστικό (εμπειρία νο1) κατέβαινα προς τα κεντρικά της πόλης μας να αναζήτησω ένα κόμιξ. (εδώ στο βουνό τι να βρεις? -.-) Τι ωραία τι καλά να σου η Κότα μέσα στο αστικό. Βολεύομαι σε μια θέση,ακουστικά,και χάζευα τα σούργελα της περιοχής μου που βγήκαν για να επιδείξουν τη νέα τσάντα τους. (Γκουχ ας μην ξεφεύγουμε....)
Ξεκινάμε,γουάου,τρέχα τρέχα οδηγέ και τα λοιπά αρχίζει και τιγκάρει το όχημα. Ανεβαίνει μια εμφανώς μούμια με 80 σακούλες και τρελό τρέμουλο. Επειδή έχω και γαμώ τις αγωγές σηκώνομαι και προσφέρω θέση.
Ναι τι το ήθελα?
Με προσπέρασε με τέτοια απαξίωση που πραγματικά σοκαρίστηκα. Είμαι απλή μαθήτρια μπροστά της. Κάθεται, με χτυπαει με τη μαγκούρα της να κάνω πιο κει να βάλει τις σακούλες και τα άκουσα κιόλας που είχα ανοιχτό παράθυρο -.-
Ένιωσα το νεύρο στο κρόταφο μου να πάλλεται αλλά κρατήθηκα.

-Θέλετε κάποια άλλη βοήθεια? *πεταρίζω*

Μου δίνει το εισιτήριο της. Το χτυπάω. Το παίρνει και αυτό ήταν..

Αρχίζω να φορτώνω..

-Ξέρετε ένα 'ευχαριστώ' θα ήταν αρκετό..
-Μωρέ δε πας απο κει που ήρθες? Αναιδέστατη...

Απλά πήρα ένα μάτσο σακούλες,τις έστειλα από το παράθυρο και κατέβηκα αμέσως με τα νεύρα κρόσια -.-

(άμα τη ξαναπετύχω %^%@^#&*$&^#@%@$^#$*&#%!@$!@#$%)

Η εμπειρία νο2 ήταν σε αστιό εγκέν κατέβαινα πάλι κάτω να βρω κάτι φίλους. Μπροστά από μενα ήταν ένα ζευγάρι πιτσουνάκια που σορόπιαζαν. Ερωτευμένα μωρέ τι να πεις? Άκουγα πάλι μουσική εωσότου τα ευαίσθητα αυτια αυτιά μου έπιασαν από την απέναντι θέση κάτι ασυναρτησίες. Βγάζω τα ακουστικά και ήταν μια άλλη μουμια (όλες είναι τι θες?) και καντήλιαζε τα παιδια.

-..αφού δε ντρέπονται μπροστά μας φαντάσου τι είναι ικανοι να κάνουν. Και εμείς δεν είμασταν έτσι και τι καλύτερο περίμενεις από τις σημερινές μανάδες. Ειδικά εσύ κοπελιά αν ειναι δυνατόν. Τι είναι αυτά?

Τα κακόμοιρα είχαν λουφαξει στη γωνία και δεχόντουσαν τα γεροντίστηκα πυρά.
Εμ δεν άντεξα πάλι...

-Με συγχωρείτε αλλά εμένα δεν με ενόχλουν. Δεν κάνουν τίποτα κακό άλλωστε.
-Εσένα ποιος σε ρώτησε?
-Μα σας ακούει όλο το λεωφορείο οπότε πήρα το θάρρος να πω και εγώ τη γνώμη μου.
-Δεν κοιτάς τα μούτρα σου λέω εγώ? Δε βλέπεις τι κάνουν?
-Ζηλέυετε? Α ναι με περνάτε-πόσα?-78 χρόνια? Και όσο για το τι κάνουν τουλάχιστον η κοπέλα δεν τον βρήκε με προξενιό. -.-'
-Σα δε ντρέπεσαι κωλόπαιδο!
-Μην συγχίζεστε και δεν ειναι κοντα το ΚΑΤ...
-Αυτά σε έμαθε η μάνα σου?
-Ξέρω και άλλα αλλά δυστυχώς δεν είμαι κληρονόμος σας να το εκμεταλλευτώ και να τα τεσταρω. Λοιπόν ας μη συνεχιστεί ήδη έχετε ξεφτιλιστεί. Αφηστε τα παιδιά ήσυχα. Καλή σας μέρα.

Κάτι έλεγε την ώρα που κατέβαινα αλλά δεν το έπιασα ούτε μπήκα στο κόπο να μάθω. Είχα ήδη αργήσει και ήμουν ήδη εκνευρισμένη.

Μετά μου λέτε για χάσμα γενεών.
Μη χέσω....

Εμπειρίες με γιαγιάδες συνεχίζονται στην επόμενη 'Κατω η γιαγιάδες' αναρτηση..

Πόσο εκνευρίζομαι με τους ''ξερόλες''!
Ναι ναι αυτοί που τα ξέρουν όλα στη ζωή τους,την έχουν σπουδάσει και ζουν έτσι ώστε κάποιοι άλλοι να τους νομίζουν έξυπνους.
Άραγε πόσος κόσμος έκοψε πρόκα μιλώντας τους?
Αρκετός πιστεύω -.-

Αυτοί δυστυχώς είναι τόσο έξυπνοι που νταξ ξαδέλφια του Αϊνστάιν τι διαφορετικό να περίμενες.
Δεν καπνίζουν,δεν πίνουν,δεν βγαίνουν,δε βρίζουν,δεν..δεν..δεν...!
Εν ολίγοις δε ζουν.
Η μαλακία είναι ότι δεν κάθονται στην άκρη με ραμμένο στόμα ή να συμμετάσχουν ΧΩΡΙΣ να το παίξουν μυαλα (προφανώς δεν αντέχουν να μην δείξουν την άμμετρη νοημοσύνη τους) αλλά στα πρήζουν για αυτά που δε πρέπει να κάνει κάποιος θεωρώντας ότι είμαστε όλοι το ίδο με αυτούς!

Χριστέ και Παναγιά ας τους κλείσει κάποιος μέσα! Άμα θέλω να κάνω ναργιλέ θα κάνω γιατί είμασταν και γαμώ τις παρέες αι περνούσαμε γαμάτα! Άμα θέλω να πιω ακόμα καλύτερα! Άμα με κεράσουν θα χαρώ γιατί ρε φίλε κάποιοι ξέρουν να περάσουν καλα!
Όχι να σου μαυρίσουν τη ψυχή και να σε κατακρίνουν μόνο και μόνο γιατι νομίζουν ότι ότι κάνουν είναι το πρέπον!

Το πρέπον μην πω που το γράφω και επιπλέον μουχλιασμένους και ξενέρωτους δε γουστάρω να έχω πάρε-δώσε. Άμα θελω να κόψω ένεση πάω σε ταινία Αγγελόπουλου δε σας χρειάζομαι.

Πίνω και βγαίνω και κάνω τα πάντα γιατί γουστάρω!

Οι υπόλοιποι τσιμπήστε ένα αρχίδι και παρατήστε με νταξ? Άντε πια!

Κάτω οι οδοντίατροι!!!

Μια απονέυρωση και αυτή μίση! Θέλουν να ξαναπάω άλλες 2 φορες!

ΓΤΦΓΤΦΓΤΦ!?!?!!?!?!

Πονάω τόσο πολύ που πραγματικά τα κινέζικα βασανιστήρια είναι εκδρομή στο ΑΛΛΟΥ!

Αγκρρρρρρρρρρρρρρρ *δείχνει δόντια*