Πρόσφατα πήγα στην Λούτσα για να δροσίσω το απίστευτο κορμί μου. Λιαζόμενη λοιπόν στην ξαπλώστρα ακούγοντας μουσική παρατήρησα τα είδη του άλλου φύλου (άντρες). Έχουμε και λέμε λοιπόν τις 3 βασικές κατηγορίες προς αποφυγήν:

1) Ο Raketas

Ανίχνευση:

Αν δεν βλέπεις γύρω σου απλά ακούς το ΤΑΚ ΤΑΚ ΤΑΚ από το μπαλάκι που σκάει στις ξύλινες ρακέτες. Αυτό το παιδί είναι όρθιος μπροστά στην παραλία κανά 4ωρο παίζοντας με τους φίλους του τουρνουά με ρακέτες. Δεν στήνει κώλο κάτω. Απλά παίζει. Αν δεν είναι ρακέτες θα είναι βόλλεϋ ή σερφ ή κόντρες στη θάλασσα ή...τέσπα το πιάσαμε πιστεύω. Οκ είναι αυτονόητο ότι σώμα του είναι μια κινητή κόλαση σε κάθε γυναίκα που θέλει κάποιον νταγλαρά δίπλα της.

Πώς θα στην πέσει:

ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ τη στιγμή που θα μπουκάρεις στη θάλασσα το μπαλάκι πέφτει ΠΑΝΤΑ τυχαία κοντά σου. Δυστυχώς μου είχε τύχει (καλά μιλάμε για γκαβό έτσι?) και περιμένει να του δώσεις το μπαλάκι με ένα ύφος ''νιάου''... -.-'

Άποψη μου: Έλεος...Στην παραλιά ήρθα για να αράξω,όχι για να χτίσω κοιλιακούς...Άντε μια φορά,μετά καταντάει μαλακία. Καλύτερα να κοιμηθώ στην ξαπλώστρα κανα 3ωρο.



2) Ο ντεφιλές

Ανίχνευση:

Ο κλασικός,γραμμωμένος,γυμνασμένος,λαδωμένος σφίχτης με φίρμα πετσέτα,γυαλί και καπέλο. Το ύφος του φανερώνει την απορία τύπου ''ποια κάμερα με πέρνει'' ενώ κοιτάει γύρω του και αναρωτιέται που χάθηκαν οι θεοί του Ολύμπου. Δεν πολυμπαίνει θάλασσα γιατί ήρθε απλά για μόστρα σε μια παραλία. Τι με λες τώρα?

Πώς θα στην πέσει:

Κοπελιές μη χαίρεστε,δεν ρίχνει ούτε μια δεύτερη ματιά εκτός αν αλείφετε το λάδι με χάρη και στυλ που να του ταιριάζουν. Μπορεί να έχετε σώμα μοντέλου οπότε κερδίζετε άλλη μια ερώτηση του στυλ ''Που γυμνάζεσαι κοπελιά?''

Άποψη μου: Καλό το σώμα αλλά αν το μυαλό μας τελείωσε χέστο. Εμένα υποτίθεται ότι πρέπει να με θαυμάζει. Έλα τώρα.


3) Greek lover (aka kamaki)

Ανίχνευση:

Κλασικός γλοιώδης που προχωράει ανάμεσα στις ξαπλώστρες και σφυράει κλέφτικα ενώ στο κινητό παίζει Τερλέγκας και πίνει φραπέ μέτριο με γάλα. Πουκάμισο εννοείται και εφραμοστο βρακακι σταιλ μαγιώ. Τρίχα αυτονόητη και αλυσιδα στο λαιμό. Μαύρο γυαλί για να μην καρφώνεται αλλίως τρώει μήνυση για σεξουαλική παρενόχληση.

Πώς θα στην πέσει:

Ατάκες του στυλ '' Κοπελιά μοντέλο είσαι?'' ή ''Καις υπερβολικά για μια τέτοια μέρα''. Απλά κρύος και άσχετος από γυναικεία ψυχολογία. Κλασικά.

Άποψη μου: Έλεος. Ένα θα σας πω,απλά έβαλα τις φωνές... -.-

Ένα κομμάτι που απλά το αγάπησα... :)

http://www.youtube.com/watch?v=ZosQK7VF2Fg


Right into my world - Kathrin Scheer

If you could read my mind only for a day
Baby you would know how sorry I have been
If you could take a step into theses arms of mine
We could share the moment when two lovers intertwined

For as long as I know that wherever I go
You are there to follow
Right into my world
Release me
Only you can complete me
When you take my breath away

If you could read my mind for a little while
Baby you would know how hard I've always tried
If you could listen to what I have got to say
We could share the moment
When I free my soul and stay

And whatever I do
I know you'll lead me through
You are there to follow
Right into my world
Release me
Only you can complete me
When you take my breath away

If you could read my mind only for a day
Baby you would know what I forgot to say
If you could sleep under my skin what would you see
We could share the moment
When the music sets me free

For as long as I know that wherever I go
You are there to follow
Right into my world
Release me
Only you can complete me
When you take my breath away


If you could read my mind for a little while
Baby you would know how I forgot to smile
If you could change your mind
Please tell me how it feels
Let me know the moment
When you trust my beliefs

And whatever I do
I know you'll lead me through
You are there to follow
Right into my world
Release me
Only you can complete me
When you take my breath away

Η Αθήνα όπως και να το κάνουμε είναι μια μεγαλούπολη. Και κάθε μεγαλούπολη έχει και τα μειονεκτήματα της. Ή καλύτερα..ΜΟΝΟ μειονεκτήματα έχει :Ρ

Ας σκεφτώ τώρα γιατί προτιμώ να αράζω το φιδίσιο κορμί μου σε κάποια παραλία παρά να είμαι στην Αθήνα.

Λόγος 1ος
Προφανώς η ελεεινή ζέστη. Δεν γίνεται να κυκλοφορείς και να θες να γδυθείς εντελώς! Και δεν είναι μονο η ζέστη είναι και η θερμοκρασία από τους ρύπους (κάτι τέτοιο) που μας κάνει να κολλάμε σαν μύγες σε μυγοπαγίδα. Άσε που έχω ξεφτιλιστεί τελείως μπαίνοντας στο κάθε σιντριβάνι της Αθήνας -.-'

Λόγος 2ος
Η ανυπαρξία γαμώ το κέρατο μου ΠΡΑΣΙΝΟΥ! Ωραία το απαγόρευσες ρε μαλάκα το τσιγάρο,το πράσινο που είναι? Αφού σε νοιάζει τόοοοοοσο για την υγεία μας που είναι τα πάρκα? Οι παιδικές χαρές? Τα δάση μας? Τα δέντρα? Παρντον? Χέστηκες? Α ναιιιι μωρέ..Στα αρχίδια σου. Ενώ οι Αθηναίοι για δροσιά και σκιά καταλήγουν στα καταστήματα και όχι σε ένα ίσκιο ενός δέντρου!

Λόγος 3ος
Μόνο μια λέξη...ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ. Φτάνει νομίζω...


To be continue....

Όλοι έχουμε του λόγους μας να απεχθανόμαστε ορισμένα πράγματα... Εμένα είναι το πλοίο. Όχι δεν εννοώ το πλοίο πλοίο. Δηλαδή στο κρουαζεριόπλοιο σκάω και κάνω και υπόκλιση αλλά αυτό που με συγχίζει είναι τα πλοία της γράμμης.... -.-
Γιατί ρε Λυδία θα με πείτε..Γιατί πολλοί απλά δεν μπορώ! Θέλετε παράδειγμα? Χτες που γύριζα από Κεφαλλονιά..

1) Ο χαμός που γίνεται από τους πεζούς επιβάτες να μπουκάρουν στο πλοίο μην και χάσουν θέση. Βάλίστες και οικογένειες ορμάνε λες και πάνε στον πόλεμο στο κατάστρωμα και στα τραπέζια για να παλουκώσουν τον κώλο τους κάτω! Στην τελική οι μισές θέσεις είναι άδειες!

2) Οι οικογένειες...Και συγκεκριμένα οι πολυπληθείς....Εκεί εκεί εκέι αυτοκτονώ με οτιδήποτε βρω. 10 άτομα σε σύνολο, τα 5 κάτω των 10 να τρέχουν σαν μανιασμένα σε όλο το πλοίο,η μάνα να γκαρίζει και ο πατέρας να παρκάρει κάπου κάτω. Στα δε τραπέζια γίνεται της πόρνης γιατί είναι και η καντίνα εκεί. Δείξτε έλεος...

3)Η καντίνα η ίδια. Από τις τιμές μέχρι την ποιότητα! Όλα πάνω από 3€ και τ μισά περσινά! Ένα ρημαδοκαφέ πήρα η άμοιρη επειδή φεύγαμε πρωί και κόντεψα να ξεράσω! Δεν φτάνει που έβαλε 4(!) μεγάλα παγάκια και μισή δόση υγρού,του είπα και γλυκό και ζάχαρη ο παπάρας δεν έβαλε! -.- Δεν συζητώ για σάντουιτς και γλυκά,πονεμένη ιστορία..Απο δω και πέρα ΤΑΠΕΡ ρε μάνα! ΤΑΠΕΡ για πάντα!

4)Το πολύ εξυπηρετικό πλήρωμα. Ποιο? Τι μαλακίες λέω? Την τουαλέτα ρώτησα και κόντεψα να ξεμείνω στη μέση του πουθενά με μια κωλόβαρκα και παξιμάδια. Τουλάχιστον αυτό έλεγε το ύφος της αξιωματικού -.-'

5)Τουρίστες. Τι ενδιαφέρον έχει γαμώ το κέρατο το πλοίο?? Και ειδικά στην Ελλάδα?? Όλοι με μια κάμερα βγάζανε τα φουγάρα,τα παγκάκια,τους άλλους τουρίστες,τα σκυλιά,τη θάλασσα...! Όλα μα όλα!

6)Οι ανακοινώσεις. Αυτό ειλικρινά μπορεί να με αναγκάσει να πέσω από το πλοίο και να γελάω επίσης επειδή λυπάμαι τους άλλους.
''Σας ενημερώνουμε ότι το πλοίο είναι έτοιμο προς αναχώρηση''
Πλακα κάνεις?! Και νόμιζα ότι κινούμασταν επειδή είχε φουρτούνα

''Το πλήρωμα σας εύχεται καλό ταξίδι''
Ευχαριστούμε αλλά ήδη μας το είπαν στην είσοδο,στις ανακοινώσεις τοίχου,στο εισητήριο,στο χαρτί του σάντουιτς...

''Παρακαλούνται οι κύριοι επιβάτες να μην τοποθετούν τις αποσκευές τους πάνω στις άλλες θέσεις ώστε να εξυπηρετούνται όλοι''
Ας μου το πει αυτός που θα κάτσει,δεν χρειάζεται να μου τα κάνετε τόσα!

''Στο κατάστημα δώρων θα βρείτε μια μεγάλη ποικιλία σε καλλυντικά,ρούχα,βιβλία καθώς και δώρα που πάντα είναι απαραίτητα''
.................

''Παρακαλούνται οι κύριοι επιβάτες να παρακολουθήσουν την επίδειξη σωσιβίου''
Όσοι δεν κοιμήθηκαν,πέθαναν από μούχλα,αυτοκτόνησαν κτλ κάτι βλέπουν. Θέλετε και την ειρωνία? Το βασικό και πιο σημαντικό (σωσίβια) το άφησαν στο τέλος. Έτσι,για να μας σπάσουν τα νεύρα.


Τα νεύρα μου... -.-

Έχω σηκωθεί νωρίς σήμερα.
Δεν ξέρω γιατί,ήθελα.. Αποφασίσαμε με τους δικούς μου να πάμε οικογενειακώς 4-5 μέρες σε ένα νησί να ηρεμήσουμε. Αυτοί από τη δουλειά και εγώ από το διάβασμα,δεν μπορούσα άλλο. Θα κατέδιδα τα όπλα.
Κεφαλονιά. Ένα πανέμορφο νησί στο Ιόνιο. Πραγματικά δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις Κυκλάδες. Κυριαρχεί το πράσινο. Ακόμα και δίπλα στη θάλασσα έχει πεύκα και κυππαρίσια. Άμμεση κόντρα με το ξερό τοπίο των Κυκλάδων. Δροσιά το πρωί και καταγάλανα νερά με ψιλή πέτρα. Πανέμορφα... :) :) :)
Μένουμε στο Φισκάρδο..Θαλασσινό και βουνίσιο τοπίο. Το λιμανάκι ειναι από τα πιο όμορφα και γραφικά σημεία.
Αυτή τη στιγμή κάθομαι σε ένα καφε με νετ, δεν το ήξερα, μου το είπαν.
Γύρω μου είναι οι ηλκιωμένοι του χωριού. Το τι έχω ακούσει από τις 7 που είμαι εδώ δεν λέγεται. Ακόμα και το πιο άκυρο θέμα το αναλύουν εκτεταμένα. Δεν έχω βαρεθεί καθόλου όσο κάθομαι.
Βλέπω το λιμανάκι,γεμάτο βαρκάκια,ψαραδικά μικρά πολυτελη πλοιάρια. Στα ανοιχτά είναι 2 ιστιοφόρα,μπλέ σκουρο. Οι ιδιοκτήτες κάθονται στο κατάστρωμα και πίνουν καφέ κοιτωντας αντιστοιχα το λιμάνι.
Δεν κρατήθηκα.. Πήρα με το κινητό φωτογραφίες :)

Αυτό το βλέπω από εδώ που καθομαι. Παρήγγειλα και πρωινο. Τέλεια :)


Ειλικρινά είναι από τα καλυτερα πρωινα ξυπνήματα που ειχα ποτε :)

Έκανα βόλτα το πρωί,όλο το χωριό. Αμέ. Οι διαφορές με τα άλλα νησιά είναι εμφανής. ;Ρ

Καταρχάς τα σπίτια είναι βαμμένα σε διάφορα καλοκαιρινά χρώματα: ανοιχτό
κεραμιδί,κίτρινο απαλό,ανοιχτό γαλάζιο,πορτοκαλί...Χαρούμενα,όχι μόνο άσπρο και άσπρο. Χαίρεσαι να περπατάς ανάμεσα στα σοκάκια με τις μπουκαμβίλιες να κρέμονται από πάνω σου,ίβισκοι σε διάφορα χρώματα σε κάθε παράθυρο,γεράνια και τριαντάφυλλα,τόσο όμορφα ρε φίλε..




Όμορφα... Μετά θα πάω για μπάνιο.
Αυτό είναι μια άλλη εμπειρία που θα την περιγράψω άλλη ώρα.
Τώρα παρακολουθώ τους ''μεγάλους'' να αναλύουν το Ναυτικό και τους Ιάπωνες :Ρ

Ανέκαθεν γούσταρα το Μοναστηράκι.
Τρελαίνομαι και μόνο στη ιδέα να πάω βόλτα εκεί.
Έβλεπα και βλέπω μια άλλη αγορά, που δεν κυκλοφορούν νεόπλουτοι, που δεν βλέπεις κοριτσάκια γυμνασίου να κυκλοφορολυν με φίρμες.
Βλέπω έναν άλλο κόσμο,άλλες συνήθειες. Ειναι σαν να έχει κολλήσει αυτή η περιοχή πολλά χρόνια πριν.
Εκεί που περπατάς και στρίψεις αλλού θα βγεις σε παράξενα σοκάκια,γεμάτα κλειστά νεοκλασικά σπίτια προπολεμικού τύπου.

Βγαίνω από το σταθμό του τρένου στην πλατεία Μοναστηρακίου. Αντικρύζω κόσμο. Πολύ κόσμο. Διαφορετικές φυλές,διαφορετικές γλώσσες. Κατεβαίνω τα σκαλιά. Εκέι ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ θα βρεις πλανώδιους πωλητές με μπανάνες,καλαμπόκι,καρύδες,κουλούρια,λουκουμάδες κτλ.
Παίρνω την Φαιστού.
Τίγκα στο μαγαζί με ρούχα και παπούτσια για τα πάντα. Μπότες ψηλες με καρφιά και έτσι,μπλουζάκια με συγκροτήματα,τσάντες.
Τόσα πολλά να δεις. Και ο κόσμος να φωνάζει και να κάνουν περαντάδα στο πλακόστρωτο χαζεύοντας τα μαγαζιά. Οι πωλητές να φωνάζουν τον κόσμο να δουν. Χαμός. Φασαρία.
Χαζεύω τα μαγαζιά κα φτάνω στην πλατεία Αβυσσυνίας. Εκεί δεν μπορώ να κρατηθώ. Κάνω βόλτα και κοιτάω με τις ώρες. Ότι παμπάλαιο είναι εκεί. Κάτι βιβλία του τότε ρομαντικοτέτοια,σερβίτσια μισά τα οποία στην εποχή τους παίζει να κόστιζαν πολλά. Δίσκοι,ναργιλέδες καρέκλες τραπέζια.
Όλα από μια παλια εποχή που πασχίζει να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο.
Ο κόσμος πολύς.
Διαφορετικός. Παρέες,οικογένειες,ηλικιμένα ζευγάρια που νοσταλγούν το τότε.
Είναι τόσο γαμάτα.
Τόσο τέλεια.




(οι φωτογραφίες προήλθαν από αναζήτηση στο Google)