Είναι μην εκνευριστώ τελικά.
Όχι όχι για σοβαρά θέματα.

Γιατί σήμερα ρε γαμώτο να είναι η μέρα των ηλιθίων θα μου πει κανείς? Πραγματικά το πιστεύω ότι πρέπει να γίνει εθνική μέρα σήμερα.

Και είναι η μέρα σχεδίου στην Αθηνα. Και ξεκινάω η δικιά σου το ταξίδι του γολγοθά από το βουνό στη πόλη σα τη τρελή. Με τον καφέ στο χέρι κάθομαι στο τρένο ταλαντευόμενη ανάμεσα στην υπερκόπωση και τον ύπνο, με δυνατό μπ3 και νεύρα κρόσια. Τα νεύρα κρόσια προέκυψαν από την αδύνατη αλλαγή ενός τζην που ψώνισα αλλά το νούμερο ήταν μεγάλο και πήγα για μικρότερο και πήρα Όρχι (κοπιραιτεντ μπαι Ερεβιέραξ).

Και κάθομαι σαν ζόμπι στο τρένο και να σου μπαίνει ένας έγχρωμος. Άκουγε μουσική κρατούσε εισητήριο και ήταν στην κοσμάρα του. Έλα όμως που ένα βαγόνι τον κοιτάγε λες και είχε λέπρα. Ναι. Κάτι γιαγιάδες μάζευαν στα χέρια τους τις τσάντες τους, μια μαμά πήρε αγκαλιά το παιδί της και γενικά σαν την άμπωτη αποτραβήχτηκαν όλοι.

Δε λέω τίποτα γιατί είναι πρωί. Θέλω το χρόνο μου μέχρι να δράσει ο καφές ρε παιδί μου και συνελθω. Ζομπι καθως είμαι φτάνω Ανω Πατήσια. Τι ωραία τι καλά πρωί ήλιος λιακάδα πάω για τρόλλευ να με αφήσει Πλατεία Αμερικής. Πάω στη στάση και ΚΩΛΟΦΑΡΔΙΑ αμέσως τα 2 τρόλλευ που θέλω. Εννοείται πως διαλέγουμε το πιο αδείο. Μπουκάρω μέσα λοιπόν βρίσκω και θεση (τσεκάρω μη σκασει μυτη γιαγια που την έχει αναγκη γιατί όπως και να το κάνουμε μια ευγενεια την έχουμε που να μην την είχαμε) και στρώνομαι στη θέση.

Και σαπίζω εκει πέρα σα Βούδας. Ετοιμόρροπη καθώς είμαι φτάνει η στάση μου οπότε άντε να σηκωθούμε ρε φίλε. Σηκώνομαι ωραία και καλά και καθώς στέκομαι στο διαδρομο ακούω έναν σε μεγάλη ηλικία να λέει:

"..κωλοαραπάδες.."

ΓΟΥΑΤ ΔΕ ΦΑΚ.

Γυρίζω να δω. Και βλεπω μια τετράδα ηλικιωμένων και γενικά μεστών ανθρώπων να μιλάνε δυνατά και να σχολιάζουν εναν εγχρωμο και ενα πακιστανο μπροστά μου. Δυνατά. Να τους ακούει όλο το τρόλλευ. Μιλάμε έφαγα και γαμώ τις φρίκες. Τον ρωτάω:

-Υπάρχει λόγος που φωναζετε έτσι προσβλητικά για τους ανθρωπους μπροστά μου? (τα παιδιά μπροστά το πιάσαν το νόημα και κατέβηκαν στην άλλη στάση, και εγώ αυτό θα έκανα βασικα)

Με κοιτάνε όλοι μαζί και με αγνοούν. Επιμένω.

-Ξερετε με όλο το σεβασμό αλλά δεν είστε οι εκλεκτοί κανενός Θεού. Θα έπρεπε να είστε πιο ευγενικοί και πιο διαλλακτικοί. Κριμα που αποτελείτε το μεγαλύτερο ποσοστό της Αθήνας. Δε θα γλυτώσουμε ποτέ από τις απόψεις σας.

..είπε η Κότα και κατέβηκε συνάμενη κουνάμενη. Παίζει να μην κατάλαβαν καν τι είπα αλλά δεν άντεξα. Θα έσκαγα άμα δε τους έλεγα κάτι.

Πάω στο φροντ βρίσκω τη φίλη μου και πάμε Πειραιώς για την ΑΣΚΤ που είχε έκθεση με τα εργα αυτών που περασανε. Έφαγα 3η φρίκη. Σιχάθηκα τη ζωή μου εκει μεσα. ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ Η ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ? ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΥΡΔΕΛΟ ΕΙΝΑΙ Η ΑΣΚΤ????? Μιλάμε άλλαξα εντελώς οπτική γωνία. Τεσπα δεν ειναι της παρουσης -.-

Και ξεκινάω να γυρίσω. Μετρό Κεραμεικός Δουκίσσης προαστιακος τρενο. Τσακ 4ο χτύπημα.
Παρέα γερμανων μικρών παιδιών όχι μεγαλύτερα από 15 γύρισαν απο ταξίδι (πολύ βαλίτσα) και είμαστε πατείς με πατώ σε στο τρενο. Πίσω από την παρέα οι μάγκες οι Έλληνες. Να τους βρίζουν με το χειρότερο τρόπο εκμεταλλευόμενοι την μη γνωση της ελληνικης γλωσσας.

Εκει χτύπησα κόκκινο. Εκνευρίστηκα τόσο πολύ που δε μπορούσα να βρίσω απλά κατέβηκα αμίλητη και με το που τους βλέπω μπροστά μου φωνάζω "αντε στο διάολο και εσεις μαλάκες" και έφυγα με τετοια ταχύτητα και νεύρα που πρόλαβα ακόμα και το λεωφορείο μου.

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΠΑΠΑΡΑ ΕΛΛΗΝΑ? ΓΙΑΤΙ?
Ποιοι νομίζουμε πως είμαστε? Χέζουμε μήπως χρυσό και δε το ξέρω? Ή το νοητικό μας επίπεδο είναι ανωτερο όλων.

Ρε άντε γαμηθείτε. Μπουρδελοχωρα και μπανανια ειμαστε. Θα φάμε καμια ατομικη βομβα στο μελλον και θα αναρωτιομαστε και γιατι. Μαλακες είμασταν και μαλάκες θα μείνουμε.

Μέσα σε αυτόν τον οίστρο μίσους προς τον ΕΘΕΛ δε θα μπορούσα να παρακάμψω τους Υπέρτατους Κανόνες Συμεριφοράς Επιβατών σε Αστικά Λεωφορεία της Αττικής τους οποίους πήρε το μάτι μου ένα φεγγάρι σε μια μετακίνηση μου προς την πρωτεύσουσα.

Αϊντέεεεεε... Τώρα με την οικονομική κρίση οι δημόσιες υπηρεσίες παθαίνουν εγκεφαλικό. Το βλέπω εγώ. Το δείχνουν. Ε μα είναι δυνατόν ρε φίλε να μετακινούμαι κάθε μέρα και να μου κοτσάρεις τις 10+9 Αστικές Εντολές στα μούτρα μου?
Από τις 10+9 Αστικές Εντολές ξεχωρίζουν οι:

[''Οι χρήστες Μέσων Μαζικής Μεταφοράς υποχρεούνται:'' ]

Να μην κάνουν πολιτική, θρησκευτική ή οποιουδήποτε άλλου τύπου προπαγάνδα.
(Πολύ συχνό φαινόμενο. Τι να σου πω. Όποιος θέλει να αποβλακώσει στα αστικά θα πάει)

Να μη παρακωλύουν την κίνηση των επιβατών στους σταθμούς και στα οχήματα.
(Αυτό είναι μια αντίφαση. Οι ίδιοι οι επίβατες να μην εμποδίζουν τους εαυτούς τους να περάσουν?)

Να μη φέρουν σακίδια στους ώμους.
(Σωστά. Μαθητές γυναίκες επιχειρηματίες και γιαγιάδες καθώς επιβιβάζεστε αφήστε τα πράγματα σας έξω. )

Να μη χρησιμοποιούν μουσικά όργανα.
(Ε βέβαια. Τι το πέρασες το αστικό? Αμέρικαν μπάρ?)

Να μην εμποδίζουν το προσωπικό των συγκοινωνιακών φορέων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.(Δηλαδή απαγορεύεται να ρωτήσω τον οδηγό για μια στάση? Και όσο για τους ελεγκτές trust me όσο το δυνατόν αποφεύγουμε να τους μιλάμε πόσο μάλλον να τους καθυστερήσουμε)


Εντάξει. Το καταλαβαίνω.
Εμείς οι Έλληνες τους έχουμε ανάγκη τους κανόνες.
Αλλά μαν του μαν τώρα.
Πραγματικά πιστεύεις ότι όοοοοοοοολα αυτά θα τηρηθούν? Ειλικρινά πες μου.


Εν τω μεταξύ είναι τόσο κουφά όλα. Πραγματικά. Λες και όταν μπαίνω στο αστικό η έννοια μου είναι πως να πρήξω τους γύρω μου, τον οδηγό, τον ελεγκτή και να παιζω μουσική να επαιτώ και βάλε.

Κοίτα έκει να έχεις πιο συχνά δρομολόγια, πιο ανθρώπινα λεωφορεία και πιο φτηνά εισιτήρια και το συζητάμε για τα όργανα και τα υπόλοιπα.

Ξέρεις ποια είναι η πλάκα? Ότι κανένας και πότε δε πρόκειται να τσεκάρει όλους αυτούς τους κανόνες. Δε θα κάνει παρατήρηση σε μια γυναίκα γιατί ''φέρει σακίδιο'' δε θα πάει στο τμημα τον μαύρο που ''εμπορεύεται αγαθά χωρίς άδεια'' ούτε πρόκειται να μαζέψει τους ''ρύπους'' των επιβατών.

Έλα τώρα -.-

Και ναι.
Τώρα ξύπνησα.
Είναι το πρώτο Σάββατο μετά από χρόνια που ξύπνησα μετά τις 12.
Κάθε Σάββατο μου κάτι είχε και σηκωνόμουν απο τις 8.

Τέρμα αυτά.

Τέρμα και οι Πανελλήνιες.
Νταξ δεν πιστεύω ότι έχω πιάσει κώλους γιατί έκανα κάτι χαζομάρες όλες δικές μου. Δε βαριέσαι.. Έκανα τη προσπάθεια μου και θα δούμε.
Βρήκα και τη σχολή που θέλω και βρήκα και τι άλλο θα κάνω και και και..

Του πούστη πλέον. Θα έχει κάποιο νόημα η καθημερινότητα μου εκτός από το φροντιστήριο-σπίτι. Τέλεια τέλεια τέλεια.

Χμμμ...Ενδοσχολικές τωρα ε? Θα γελάσουμε. Πραγματικά θα γελάσουμε :Ρ

Ρε γαμώ μετη δήλωση κινητού! Ρε θα την κάνω όταν θέλω μη μου τα πρήζετε! Πω πω 6 μήνυμα σε 8 μέρες. Έλεος -.-

Αιντε να πάω και καμια θαλασσα. ΑΝΤΕ ΓΑΜΩ.


ΤΕΛΟΣ ΓΑΜΩ.

Χμμμ..

Ναι η Κότα δεν είναι φαν των παιδιών.

Τα χτεσινά όμως της αλλάζουν τη γνώμη.
Όχι δεν είναι γεννημένη μάνα. Το γεγονός όμως ότι ένα μικρό και αθώο (και το πιο κουλο?)αγέννητο πλάσμα τη πλήρωσε για τον κάθε μαλάκα που τρέχει και πετάει ότι του έρθει μόνο και μονο για να δείξει ''επανάσταση'' της γυρίζουν τα νεύρα.

Μικρό και αγέννητο παιδί δεν γεννήθηκες για να δεις τα σκατά μας. Δε γεννήθηκες για να δεις πόσο μαλάκες είμαστε. Δεν βλέπεις πώς τα προβλήματα μας επισκιάζονται από μαλακίες. Δεν θα δεις τίποτα. Ίσως όλο αυτό να είναι ένας πόλεμος. Ίσως εσύ να αποτελείς το θύμα αυτού το πολέμου. Αλλά δεν έχουμε πόλεμο. Δεν έχουμε τίποτα τέτοιο.

Τότε?

Ερωτήματα πολλά.

Αρχομανείς έλληνες ενωθείτε. Για όλους μας. Για εμάς τα παιδιά. Για το μέλλον. Δείτε πέραν του εαυτούλη σας.

Χαζουπάλληλοι του δημοσίου συνέλθετε. Ανοίχτε τα μάτια σας.
Εργαζόμενοι αγωνιστείτε. Για σας.

Αναρχοσκατόπαιδα άντε στη μάνα σας να σας κάνει κανα φαι. Δεν εχετε δύναμη. Δεν έχετε εξουσία. Δεν έχετε αρχίδια. Δεν έχετε τίποτα. Σας οικτήρω.



Πολιτικοί της Ελλάδας...Άντα γαμηθείτε. Απλά και ωραία.


Φτου μας.

Γαμώτη μου!

Πω ξύπνησα με κάτι νεύρα και ένα ψυχοπλάκωμα άλλο πράμα. Απαπα...

Άργησα κιόλας.
Έχασα το λεωφορείο.
Έτρεχα μες το ψωλόκρυο.
Έγραφα.

Άντε στο διάλο πια!

Γαμημένη μέρα!

Και δε τελειώνει! Έχω μάθημα! Διάβασμα! Σκατά γενικά!

Πω ρε φίλε δεν τους αντέχω άλλο!

Fade To Black-Metallica

Life it seems, will fade away
Drifting further every day
Getting lost within myself
Nothing matters no one else
I have lost the will to live
Simply nothing more to give
There is nothing more for me
Need the end to set me free

Things not what they used to be
Missing one inside of me
Deathly lost, this Can t be real
Cannot stand this hell I feel
Emptiness is filling me
To the point of agony
Growing darkness taking dawn
I was me, but now he 's gone

No one but me can save myself, but it's too late
Now, I can't think, think why I should even try
Yesterday seems as though it never existed
Death Greets me warm, now I will just say goodbye

Θέλω να καταγγείλω τις ηλικιωμένες γυναίκες που κυκλοφορούν ξαμόλητες στους δρόμους βασανίζοντας μας! (Κοινώς κωλόγριες αλλά δεν το θίγω δεν το θίγω -.-)

Όταν λέω ξαμόλητες ναι,εννοώ χωρίς λουρί,χωρίς τσιπάκι,χωρίς τίποτα! Εκτός να είμαι πια τόσο γκαντέμω που τα παθαίνω όλα εγώ και πετυχαίνω τις πυραυλοκίνητες...

Μια ωραία πρωία στο αστικό (εμπειρία νο1) κατέβαινα προς τα κεντρικά της πόλης μας να αναζήτησω ένα κόμιξ. (εδώ στο βουνό τι να βρεις? -.-) Τι ωραία τι καλά να σου η Κότα μέσα στο αστικό. Βολεύομαι σε μια θέση,ακουστικά,και χάζευα τα σούργελα της περιοχής μου που βγήκαν για να επιδείξουν τη νέα τσάντα τους. (Γκουχ ας μην ξεφεύγουμε....)
Ξεκινάμε,γουάου,τρέχα τρέχα οδηγέ και τα λοιπά αρχίζει και τιγκάρει το όχημα. Ανεβαίνει μια εμφανώς μούμια με 80 σακούλες και τρελό τρέμουλο. Επειδή έχω και γαμώ τις αγωγές σηκώνομαι και προσφέρω θέση.
Ναι τι το ήθελα?
Με προσπέρασε με τέτοια απαξίωση που πραγματικά σοκαρίστηκα. Είμαι απλή μαθήτρια μπροστά της. Κάθεται, με χτυπαει με τη μαγκούρα της να κάνω πιο κει να βάλει τις σακούλες και τα άκουσα κιόλας που είχα ανοιχτό παράθυρο -.-
Ένιωσα το νεύρο στο κρόταφο μου να πάλλεται αλλά κρατήθηκα.

-Θέλετε κάποια άλλη βοήθεια? *πεταρίζω*

Μου δίνει το εισιτήριο της. Το χτυπάω. Το παίρνει και αυτό ήταν..

Αρχίζω να φορτώνω..

-Ξέρετε ένα 'ευχαριστώ' θα ήταν αρκετό..
-Μωρέ δε πας απο κει που ήρθες? Αναιδέστατη...

Απλά πήρα ένα μάτσο σακούλες,τις έστειλα από το παράθυρο και κατέβηκα αμέσως με τα νεύρα κρόσια -.-

(άμα τη ξαναπετύχω %^%@^#&*$&^#@%@$^#$*&#%!@$!@#$%)

Η εμπειρία νο2 ήταν σε αστιό εγκέν κατέβαινα πάλι κάτω να βρω κάτι φίλους. Μπροστά από μενα ήταν ένα ζευγάρι πιτσουνάκια που σορόπιαζαν. Ερωτευμένα μωρέ τι να πεις? Άκουγα πάλι μουσική εωσότου τα ευαίσθητα αυτια αυτιά μου έπιασαν από την απέναντι θέση κάτι ασυναρτησίες. Βγάζω τα ακουστικά και ήταν μια άλλη μουμια (όλες είναι τι θες?) και καντήλιαζε τα παιδια.

-..αφού δε ντρέπονται μπροστά μας φαντάσου τι είναι ικανοι να κάνουν. Και εμείς δεν είμασταν έτσι και τι καλύτερο περίμενεις από τις σημερινές μανάδες. Ειδικά εσύ κοπελιά αν ειναι δυνατόν. Τι είναι αυτά?

Τα κακόμοιρα είχαν λουφαξει στη γωνία και δεχόντουσαν τα γεροντίστηκα πυρά.
Εμ δεν άντεξα πάλι...

-Με συγχωρείτε αλλά εμένα δεν με ενόχλουν. Δεν κάνουν τίποτα κακό άλλωστε.
-Εσένα ποιος σε ρώτησε?
-Μα σας ακούει όλο το λεωφορείο οπότε πήρα το θάρρος να πω και εγώ τη γνώμη μου.
-Δεν κοιτάς τα μούτρα σου λέω εγώ? Δε βλέπεις τι κάνουν?
-Ζηλέυετε? Α ναι με περνάτε-πόσα?-78 χρόνια? Και όσο για το τι κάνουν τουλάχιστον η κοπέλα δεν τον βρήκε με προξενιό. -.-'
-Σα δε ντρέπεσαι κωλόπαιδο!
-Μην συγχίζεστε και δεν ειναι κοντα το ΚΑΤ...
-Αυτά σε έμαθε η μάνα σου?
-Ξέρω και άλλα αλλά δυστυχώς δεν είμαι κληρονόμος σας να το εκμεταλλευτώ και να τα τεσταρω. Λοιπόν ας μη συνεχιστεί ήδη έχετε ξεφτιλιστεί. Αφηστε τα παιδιά ήσυχα. Καλή σας μέρα.

Κάτι έλεγε την ώρα που κατέβαινα αλλά δεν το έπιασα ούτε μπήκα στο κόπο να μάθω. Είχα ήδη αργήσει και ήμουν ήδη εκνευρισμένη.

Μετά μου λέτε για χάσμα γενεών.
Μη χέσω....

Εμπειρίες με γιαγιάδες συνεχίζονται στην επόμενη 'Κατω η γιαγιάδες' αναρτηση..

Κάτω οι οδοντίατροι!!!

Μια απονέυρωση και αυτή μίση! Θέλουν να ξαναπάω άλλες 2 φορες!

ΓΤΦΓΤΦΓΤΦ!?!?!!?!?!

Πονάω τόσο πολύ που πραγματικά τα κινέζικα βασανιστήρια είναι εκδρομή στο ΑΛΛΟΥ!

Αγκρρρρρρρρρρρρρρρ *δείχνει δόντια*

Ανέκαθεν γούσταρα το Μοναστηράκι.
Τρελαίνομαι και μόνο στη ιδέα να πάω βόλτα εκεί.
Έβλεπα και βλέπω μια άλλη αγορά, που δεν κυκλοφορούν νεόπλουτοι, που δεν βλέπεις κοριτσάκια γυμνασίου να κυκλοφορολυν με φίρμες.
Βλέπω έναν άλλο κόσμο,άλλες συνήθειες. Ειναι σαν να έχει κολλήσει αυτή η περιοχή πολλά χρόνια πριν.
Εκεί που περπατάς και στρίψεις αλλού θα βγεις σε παράξενα σοκάκια,γεμάτα κλειστά νεοκλασικά σπίτια προπολεμικού τύπου.

Βγαίνω από το σταθμό του τρένου στην πλατεία Μοναστηρακίου. Αντικρύζω κόσμο. Πολύ κόσμο. Διαφορετικές φυλές,διαφορετικές γλώσσες. Κατεβαίνω τα σκαλιά. Εκέι ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ θα βρεις πλανώδιους πωλητές με μπανάνες,καλαμπόκι,καρύδες,κουλούρια,λουκουμάδες κτλ.
Παίρνω την Φαιστού.
Τίγκα στο μαγαζί με ρούχα και παπούτσια για τα πάντα. Μπότες ψηλες με καρφιά και έτσι,μπλουζάκια με συγκροτήματα,τσάντες.
Τόσα πολλά να δεις. Και ο κόσμος να φωνάζει και να κάνουν περαντάδα στο πλακόστρωτο χαζεύοντας τα μαγαζιά. Οι πωλητές να φωνάζουν τον κόσμο να δουν. Χαμός. Φασαρία.
Χαζεύω τα μαγαζιά κα φτάνω στην πλατεία Αβυσσυνίας. Εκεί δεν μπορώ να κρατηθώ. Κάνω βόλτα και κοιτάω με τις ώρες. Ότι παμπάλαιο είναι εκεί. Κάτι βιβλία του τότε ρομαντικοτέτοια,σερβίτσια μισά τα οποία στην εποχή τους παίζει να κόστιζαν πολλά. Δίσκοι,ναργιλέδες καρέκλες τραπέζια.
Όλα από μια παλια εποχή που πασχίζει να ξαναβρεθεί στο προσκήνιο.
Ο κόσμος πολύς.
Διαφορετικός. Παρέες,οικογένειες,ηλικιμένα ζευγάρια που νοσταλγούν το τότε.
Είναι τόσο γαμάτα.
Τόσο τέλεια.




(οι φωτογραφίες προήλθαν από αναζήτηση στο Google)

Σήμερα έκανα το πρώτο μπάνιο για φέτος. Έπρεπε. Δεν την πάλευα άλλο με τη ζέστη. Άσε που είχα και το διάβασμα. Δεν το συζητώ. Γάμησέ τα ρε φίλε! Δόξα το Βούδα που είχα και την παρέα μου. Επιτέλους, δροσιά και χαλάρωση. Βέβαια τίποτα δεν γίνεται χωρίς τα απρόοπτα,λαϊκιστί μαλακίες.

1) Μένουμε Διόνυσο. Προορισμός: Λούτσα. Σωστός δρόμος: Λεωφορείο,τρένο προαστιακός και λεωφορείο. Τι κάναμε: Λεοφωρείο, λεωφορείο,τρόλλεϋ,μετρό,λεοφωρείο και λεωφορείο. Μπράβο μας. Δικαιολογούμαστε γιατί πήγαμε πρώτη φορά...
2) Ε δεν θα φέρουν αντηλιακό? Πού να το κουβαλάω ρε φίλε. (θεώρησα ότι θα ήταν και με υψηλό δείκτη προστασίας) Αποτέλεσμα: Μάγουλα και μπούτια σαν καλοψημένα μπριζολάκια στην σχάρα με λεμόνακι και πατάτες.
3) Θα έχει ρε μαλάκα ντουζ! Άκου ερώτηση.. :Ρ Αποτέλεσμα: Δεν είχε. 6 ώρες με αλάτι στο δέρμα. Άσε ότι κολλούσε και η άμμος με το αντηλιακό.
4) Με 'κοψε λόρδα. Τι να κάνω ρε? Όλοι πεινούσαμε... Πάμε στο σουβλατζίδικο. Αποτέλεσμα: Χαλασμένο κρέας. Αγκαλία με την τουαλέτα εγώ και ένας φίλος μου -.-'


Ας μην το παίρνουμε τόσο στραβά. Με την παρέα για μπάνιο. Γαμάτα πέρασα. Σάπισα και απλά αυτό. Έπεσε και ΤΟ γέλιο.

1) Έσκασε μύτη το γνωστό τάνκερ με μπικίνι. (χοντρή 3 τόνους,το μαγιώ δεν φαινόταν μαλάκα μα το Βούδα)
2 )Τσακώθηκε ο τύπος με τις ξαπλώστρες με κάποιον ο οποίος είχε κάτσει στο οικόπεδο ΧΩΡΙΣ να πληρώσει.
3) Τσακώθηκε κάποιος με τον σταθμάρχη γιατί του έλεγε μαλακίες για τα δρομολόγια (κλασικό ρε)
4) Ατελείωτες πατητές και τσιρίδες με αποτέλεσμα να νομίζουν όλοι ότι πνίγομαι.

Πολύ όμορφα ήταν. Επιτέλους θάλασσα. Και με παρέα ακόμα καλύτερα. Τέλεια και αναπάναληπτα.

Τέλος. :)

Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Έχει πάει 3 παρα και αρνούμαι να κοιμηθώ. Είναι το πρώτο ξενύχτι που απλά ασκώ το άθλημα της ταβανοθεραπείας. Τις άλλες διάβαζα ρε φούστη μου -.-' Ναι είμαι νυκτόβια,τι να κάνω? Τότε λειτουργώ. Τέλος πάντων. Έχει μια ελλεινή ζέστη και κάτι μεταλλαγμένα κουνουπια που σκιάζομαι να τα βλέπω. Έχω βαλει μουσικούλα στο λαπ και απλά κάαααθομαι.. Δεν κάνω τίποτα συγκεκριμένο,απλά κάθομαι. Παίζω με την γάτα μου,μετράω τα δοκάρια στο ταβάνι,γράφω εδώ κτλ κτλ κτλ........

Από αύριο ξεκινάει μια ελεύθευρη περίοδος. Μια περίοδος με καλοκαιράκι,ήλιο,θάλασσα,κάτι διαβάσματα και φυσικά διακοπές. Ναι. Διακοπές. Μια από τι αγαπημένες μου λέξεις. Ααααχ...Πόσο μου αρέσει να κάθομαι. Θα ξυπνήσω ότι ώρα θελήσω,δεν θα χρειαστεί να κυνηγήσω για πολλοστή φορά το πούλμαν.Τίποτα τίποτα. Εγώ και τα πρωινάδικα. Αυτό.

Θα φτιάξω επιτέλους με το πάσο μου τις τηγανίτες μου. Το αγαπημένο μου πρωινό. Θα τους βάλω και από πάνω μέλι. Πω πω....Μούρλια...Θα φτιάξω τον αγαπημένο μου χυμό φρούτων και θα κάτσω έξω,στη βεράντα και θα κοιτάω το δάσος. Τα δέντρα. Θα ακούσω τα πουλιά και τα τζιτζίκια. Ω ναι... Γουστάρω τρελά να ακούω τα τζιτζίκια. Το σημάδι του καλοκαιριού και της ζέστης. Αχ ναιιι.... Μου αρέσει.

Πάνε και οι εξετάσεις. Επιτέλους. 16 μαθήματα έφυγαν από πάνω μου. Δεν με νοιάζουν τα αποτελέσματα, μόνο να ξεκουραστώ,να ηρεμήσω,να χαλαρώσω. Όπως αρμόζει στην ηλικία μου. Ωραία θα είναι. Ας μην είχα και το φροντιστήριο. Μακάρι όχι. Νταξ. Τι ψυχή έχει ένα 6ωρο την εβδομάδα? Έλα μωρέ,σιγά...

Πω πω επιτέλους. Ηρεμία. Το μόνο βράδυ που το κρεβάτι μου δεν είναι γεμάτο σημειωσεις και βιβλια. Όλα πετάχτηκαν. Τώρα μόνο εγώ και το λαπ. Χαλαρώνω...
Μπήκε ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια του Rory Gallagher (http://www.youtube.com/watch?v=fmLu-4Izjvc) Πόσο με ηρεμεί αυτός ο άνθρωπος...? Πολύ.
Όλα του τα τραγούδια μου θυμίζουν καλοκαίρι. Ίσως γιατί ο μπαμπάς μας μεγάλωσε με τέτοια κομμάτια και ειδικότερα στα ταξίδια μας το καλοκαίρι. Ήταν η καλύτερη ευκαιρία με 6 ωρες ταξιδιού να βάλει την μουσική του. Όλα τα λεφτά. Το απολάμβανα όσο τίποτα άλλο.

Θα μου λέιψουν όλα αυτά. Η χάλαρωση,τι ήρεμο βράδυ,τα τραγούδια όλα. Ας τα απολαύσω όσο μπορώ.
Πάω να βυθιστώ στις νότες της κιθάρας του Rory :)

Χαιρετώ

Πώς σπάνε τα νεύρα μου ώρες-ώρες! Μα κακώς με λένε νευρωτική!
Μα με αυτά που ακούω τι θες ρε φίλε?

Μόλις είχα βγει από την αίθουσα. Έδωσα και το τελευταίο μάθημα για σήμερα (ω ναι,2 έδινα...) και βγαίνω με ένα κεφάλι καζάνι,τα γνωστά νεύρα για την κλασική-γνωστή-βλακεία-που-έπρεπε-να-γράψω-στο-ερώτημα-της-τάδε-άσκησης,με μια ζέστη γάμησέ τα και άφησε τα και καθώς έπαιρνα την τσάντα μου ήταν πιο δίπλα 2-3 κοπέλες,οι οποίες ήταν από τους πρώτους που βγήκαν (κλασικές αδιάβαστες) με ακριβές τσάντες,βάψιμο τραβέλι και με ένα τσιγάρο στο χέρι να μονολογούν που θα καπνίζουν μετά την 1η Ιουλίου και σε ποια τέλεια μπαράκια θα κωλοκαθήσουν και να μπορέσουν να κανίσουν ρε αδερφέ.

ΜΑ ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΓΑΜΑΤΑ ΝΑ ΠΑΕΙ Η ΜΕΡΑ ΜΟΥ???

Το κάθε ηλιθιο νιάνιαρο έμαθε την έννοια τσιγάρο και τώρα πώς θα την δεχτούν στο και γαμώ μπαρ της παριαλιακής? Όχι πες μου δήλαδη.

Και να λένε τα πιθανά μέρη,όχι αυτά που συχνάζουν γνωστοί του μπαμπάκα γιατί αν μάθει ότι καπνίζει χάθηκε και μπλα μπλα μπλα.

Καθώς λεπόν περπατούσα μέσα στον λίβα αναζητώντας σκιά και ένα παίδαρο να μου κάνει αέρα αναρωτήθηκα πόσο επιφανειακά άτομο έχει η γενιά μας.
Όλοι επηρεάζοναι από μόδες,στυλ,τρόπους ζωής,μουσική,κλίκες κτλ.
Και να βλέπεις κορίτσια στην ηλικία μου βαμμένες, ξεκωλα,τσιγάρα,φίρμες, ηλίθιες,πάτοι σο σχολείο,χωρίς αισθήματα, ψεύτικους ερωτες και αναρωτιέσαι τι είναι και κυρίως τι προσπαθούν να αποδείξουν?
Δίπλα τους νιώθω κοριτσάκι νηπιαγωγείου που έσπασε το βάζο και τρέμει να το πε στην μαμά.
Γιατί έχουμε σταματήσει να εκτιμούμε την παιδική μας αθωότητα,την ελευθερία? Πώς γίνεται ένα κορίτσι 17 χρονών να μοιάζει με φτυνιάρα 25άρα? Ποιο το ποιντ?
Δεν ξέρω.
Είμαστε αψυχολόγητοι όλοι.
Όσον αφορά το τσιγάρο. Τι μαγκιά έχει?
Να γίνουν μπουρδέλο τα πνευμόνια σου ώστε ο Νίκος/Άννα του Β2 σε πει και γαμω?
Σόρι ρε φίλε αλλά μαλάκα σε χαρακτηρίζω.
Αν αυτο που κάνεις είναι κάπνισμα,φοράω το βρακί μου στο κεφάλι και τρέχω.
Ρουφώντας και φτύνοντας την ίδια στιγμή δεν σε κάνει καπνιστή, μαλακισμένο ποζέρι σε κάνει.
Αυτός που θα κάπνισει θα το κάνε γιατί είναι αδύναμος στον χαρακτήρα του και δεν μπορεί σε μια δύσκολη κατάσταση να πειθαρχήσει. Και το στάνταρ το δικό μας? Η δικαιολογία?
ΧΩΡΙΣΑ.
Έλα ρε συ... Αχ μη...
Ποιον δουλεύεις? Ούτε τη γούσταρες στο κάτω-κάτω. Μαν του μαν μιλάμε τώρα.

Είμαστε μια ελεεινή γενιά που το μόνο που κάνει είναι να επιδεικνύεται,να επηρεάζεται,να βλάπτει τον εαυτό της και κυρίως μαθαίνει να μην είναι αληθινή.

Μπράβο μας.

Βιολογία.
Ναι.
Διαβάζω δυσυχώς.
Θέλνω να γράψω καλά για να μετριάσω την χτεσινή μου ήττα.
Πάλι ξενύχτι. Κοιμήθηκα το μεσημέρι και τώρα βρυκολακιάζω.

Από το διάβασμα ξέχασα ότι μπήκε ο Ιούνης. Ουάου. Καλοκαίρι ρε φίλε επιτέλους!
Άαααααααααντε... 10 μαθήματα μείνανε...στράααατα στρατούυυυλα....

Δεν αντέχω άλλο DNA!!!! Μου κάθεται κάπως.

Πάω να διαβάσω...

Επιστρέφω με φιλοσοφίες

Διάλειμμα από τα λατινικά.

Πολύ γραμματική ρε φίλε... Δεν παλεύεται με τίποτα....
Τέλος πάντων...

Την ώρα που διάβαζα σκέφτηκα: ''Είναι άδικο..''
Ποιο ρε φίλε?
Οι εξετάσεις να είναι το καλοκαίρι. Δε είναι λογικό να κάθομαστε να διαβάζουμε 12 μαθήματα την στιγμή που έξω είναι χαρά Θεού!

Καθώς διάβαζα κοίταξα έξω από το παράθυρο.
Ήλιος.
Ζέστη.
Δέντρα. (μένω στο βουνό..)

Τι καλύτερο από το να πάρω το ποδήλατο μου και να πάω μια βόλτα στο δάσος? Έχει ένα καιρό μούρλια και επιπλέον νυχτώνει και αργά.
Τι καλύτερο από το να πάρω τις φίλες μου και να πάμε μια βόλτα?
Τι καλύτερο από το να αράξεις στην βεράντα με ένα χαζοπεριοδικό?
Τι καλύτερο από το να πας μια βόλτα στην παραλία? Και ας μην κάνεις μπάνιο...Να ακούσεις μόνο τη θάλασσα...


Με λύπη μου διαπίστωσα ότι τα καλύτερα καλοκαίρια της ζωής μας τα χάνουμε για να διαβάσουμε. Δεν σχολιάζω καν το καλοκαίρι της Β΄ Λυκείου που περιέχει μόνο φροντιστήρια με ένα μήνα μόνο κενό εντελώς από το διάβασμα.
Ευχαριστούμε ρε σεις! Δεν έπρεπε!

Είναι άδικο.. Θέλω να βγω έξω και απλά να κάαααατσω... Τίποτα άλλο. Να κάαατσω....

Αυτή την εικόνα δυστυχώς θα την βλέπω μέχρι της 19 Ιουνίου,τώρα αν θα τη ζήσω είναι άλλο θέμα.

Όχι μόνο δεν διάβασα λατινικά αλλά κοιμήθηκα σχεδόν 8 ώρες!!!
Νιώσε ρε φίλε.
Ξεκίνησα ωραία και καλά, είχα απλώσει φυλλαδια,ρήματα κτλ στο κρεβάτι (σφάλμα!) και απλά με πήρε ο ύπνος. Λογικόν αφού κοιμήθηκα στις 7.
Έλεος.
Ξεγελάω τον εαυτό μου,λες και ήθελα να διαβάσω :P
Καλύτερα. Πιο βράδυ ρε αδερφέ. Τότε λειτουργώ.
Τι να πει κανείς?
Τουλάχιστον ξύπνησα,φαντάσου να κοιμόμουν ακόμα.

Τέλος πάντων...
Αντί τελικά να διαβάσω είμαι εδώ με την χνουδωτή μου γάτα και αναλύουμε γιατί δε κοιμήθηκα.
Ξεφτίλα.

Ωπα! Το ντελίβερι! Ω ναι!
Έφυγα!