Θέλω να καταγγείλω τις ηλικιωμένες γυναίκες που κυκλοφορούν ξαμόλητες στους δρόμους βασανίζοντας μας! (Κοινώς κωλόγριες αλλά δεν το θίγω δεν το θίγω -.-)

Όταν λέω ξαμόλητες ναι,εννοώ χωρίς λουρί,χωρίς τσιπάκι,χωρίς τίποτα! Εκτός να είμαι πια τόσο γκαντέμω που τα παθαίνω όλα εγώ και πετυχαίνω τις πυραυλοκίνητες...

Μια ωραία πρωία στο αστικό (εμπειρία νο1) κατέβαινα προς τα κεντρικά της πόλης μας να αναζήτησω ένα κόμιξ. (εδώ στο βουνό τι να βρεις? -.-) Τι ωραία τι καλά να σου η Κότα μέσα στο αστικό. Βολεύομαι σε μια θέση,ακουστικά,και χάζευα τα σούργελα της περιοχής μου που βγήκαν για να επιδείξουν τη νέα τσάντα τους. (Γκουχ ας μην ξεφεύγουμε....)
Ξεκινάμε,γουάου,τρέχα τρέχα οδηγέ και τα λοιπά αρχίζει και τιγκάρει το όχημα. Ανεβαίνει μια εμφανώς μούμια με 80 σακούλες και τρελό τρέμουλο. Επειδή έχω και γαμώ τις αγωγές σηκώνομαι και προσφέρω θέση.
Ναι τι το ήθελα?
Με προσπέρασε με τέτοια απαξίωση που πραγματικά σοκαρίστηκα. Είμαι απλή μαθήτρια μπροστά της. Κάθεται, με χτυπαει με τη μαγκούρα της να κάνω πιο κει να βάλει τις σακούλες και τα άκουσα κιόλας που είχα ανοιχτό παράθυρο -.-
Ένιωσα το νεύρο στο κρόταφο μου να πάλλεται αλλά κρατήθηκα.

-Θέλετε κάποια άλλη βοήθεια? *πεταρίζω*

Μου δίνει το εισιτήριο της. Το χτυπάω. Το παίρνει και αυτό ήταν..

Αρχίζω να φορτώνω..

-Ξέρετε ένα 'ευχαριστώ' θα ήταν αρκετό..
-Μωρέ δε πας απο κει που ήρθες? Αναιδέστατη...

Απλά πήρα ένα μάτσο σακούλες,τις έστειλα από το παράθυρο και κατέβηκα αμέσως με τα νεύρα κρόσια -.-

(άμα τη ξαναπετύχω %^%@^#&*$&^#@%@$^#$*&#%!@$!@#$%)

Η εμπειρία νο2 ήταν σε αστιό εγκέν κατέβαινα πάλι κάτω να βρω κάτι φίλους. Μπροστά από μενα ήταν ένα ζευγάρι πιτσουνάκια που σορόπιαζαν. Ερωτευμένα μωρέ τι να πεις? Άκουγα πάλι μουσική εωσότου τα ευαίσθητα αυτια αυτιά μου έπιασαν από την απέναντι θέση κάτι ασυναρτησίες. Βγάζω τα ακουστικά και ήταν μια άλλη μουμια (όλες είναι τι θες?) και καντήλιαζε τα παιδια.

-..αφού δε ντρέπονται μπροστά μας φαντάσου τι είναι ικανοι να κάνουν. Και εμείς δεν είμασταν έτσι και τι καλύτερο περίμενεις από τις σημερινές μανάδες. Ειδικά εσύ κοπελιά αν ειναι δυνατόν. Τι είναι αυτά?

Τα κακόμοιρα είχαν λουφαξει στη γωνία και δεχόντουσαν τα γεροντίστηκα πυρά.
Εμ δεν άντεξα πάλι...

-Με συγχωρείτε αλλά εμένα δεν με ενόχλουν. Δεν κάνουν τίποτα κακό άλλωστε.
-Εσένα ποιος σε ρώτησε?
-Μα σας ακούει όλο το λεωφορείο οπότε πήρα το θάρρος να πω και εγώ τη γνώμη μου.
-Δεν κοιτάς τα μούτρα σου λέω εγώ? Δε βλέπεις τι κάνουν?
-Ζηλέυετε? Α ναι με περνάτε-πόσα?-78 χρόνια? Και όσο για το τι κάνουν τουλάχιστον η κοπέλα δεν τον βρήκε με προξενιό. -.-'
-Σα δε ντρέπεσαι κωλόπαιδο!
-Μην συγχίζεστε και δεν ειναι κοντα το ΚΑΤ...
-Αυτά σε έμαθε η μάνα σου?
-Ξέρω και άλλα αλλά δυστυχώς δεν είμαι κληρονόμος σας να το εκμεταλλευτώ και να τα τεσταρω. Λοιπόν ας μη συνεχιστεί ήδη έχετε ξεφτιλιστεί. Αφηστε τα παιδιά ήσυχα. Καλή σας μέρα.

Κάτι έλεγε την ώρα που κατέβαινα αλλά δεν το έπιασα ούτε μπήκα στο κόπο να μάθω. Είχα ήδη αργήσει και ήμουν ήδη εκνευρισμένη.

Μετά μου λέτε για χάσμα γενεών.
Μη χέσω....

Εμπειρίες με γιαγιάδες συνεχίζονται στην επόμενη 'Κατω η γιαγιάδες' αναρτηση..